Deepwater Horizon-ramp: 15 jaar later wil BP opnieuw boren in de Golf van Mexico

Het is precies 15 jaar geleden dat de Deepwater Horizon-ramp de wereld deed schudden. Elf mensen kwamen om het leven en ruim 700 miljoen liter olie stroomde in 87 dagen tijd de Golf van Mexico in. Destijds beloofde de olie-industrie beterschap. Strengere veiligheidsregels, nieuwe technologie, en nooit meer zou zoiets mogen gebeuren. Maar nu, anderhalf decennium later, tekenen zich de contouren van een nieuw tijdperk af: BP heeft groen licht gekregen voor zijn eerste grote nieuwbouwproject in de golf sinds de catastrofe. Het Kaskida-veld staat op het punt werkelijkheid te worden, en tegelijkertijd geven politieke winden in Washington nieuw leven aan offshore-boringen.

Politiek groen licht en nieuwe investeringen

Afgelopen week kwam het nieuws waar velen in de sector op hadden gewacht: er wordt toestemming gegeven voor uitgebreide exploratie in de Golf van Mexico. Volgens bronnen dicht bij de regering betekent dit dat BP eindelijk kan beginnen met de ontwikkeling van het Kaskida-veld, een enorm reservoir dat al jaren op de plank lag. Dit is de eerste keer in 16 jaar dat een Brits majoorbedrijf een volledig nieuw project start in Amerikaanse wateren. Kaskida ligt op een waterdiepte van ongeveer 1800 meter en moet naar verwachting in 2029 klaar zijn. Voor BP is het een strategische mijlpaal – een erkenning dat de Golf van Mexico nog steeds het hart vormt van de diepwaterportefeuille van het bedrijf.

De veiligheidsrevolutie die uitbleef?

Na de Deepwater Horizon-ramp werd een reeks maatregelen ingevoerd: betere broncontrole, onafhankelijke certificeringen en eisen voor reserveapparatuur. Toch hebben verschillende interne rapporten aangetoond dat het gevaar op een nieuwe grote ramp niet wezenlijk is verminderd. Veel van dezelfde zwakke punten bestaan nog steeds – met name wat betreft paraatheid en de middelen van de toezichthoudende autoriteiten. Nu de beperkingen uit het Obama-tijdperk worden opgeheven, vrezen milieuactivisten dat we aan de vooravond staan van een nieuwe oliekoorts waarbij veiligheid wordt ondergeschikt gemaakt aan productie.

• 11 doden – de directe slachtoffers van de explosie op 20 april 2010.
• 4,9 miljoen vaten olie – de officiële hoeveelheid die weglekte, volgens gerechtelijke uitspraken.
• Meer dan 18 miljard dollar – de totale schikking van BP voor de ramp, inclusief boetes en opruiming.
• 1600 kilometer kustlijn – werd getroffen door de olie van Louisiana tot Florida.

Kaskida – een symbool van continuïteit of arrogantie?

Het Kaskida-veld is niet zomaar een project. Het is een zogenaamd paleogeen reservoir dat extreem hoge druk en temperatuur vereist om te kunnen winnen. Juist zulke uitdagende formaties droegen bij aan het ongeluk in 2010. Nu meent BP dat de technologie volwassen genoeg is. Het bedrijf heeft al miljarden geïnvesteerd in onderzoek naar hogedrukveiligheid en wil Kaskida gebruiken als testomgeving voor toekomstige diepwaterprojecten. Tegelijkertijd is de symboliek moeilijk te negeren: de eerste grote nieuwbouw na de Deepwater Horizon-ramp ligt geografisch dicht bij de ramp locatie en kent veel van dezelfde technische uitdagingen.

De film die ons eraan herinnert

Voor het grote publiek leeft de ramp voort via Peter Bergs film Deepwater Horizon met Mark Wahlberg in de hoofdrol. De film, die in 2016 op Bluray verscheen, schetst de laatste uren voor de explosie en de wanhopige strijd van de bemanning om te overleven. Voor velen was het een wake-upcall: Dit was geen ongeluk, het was een door de mens veroorzaakte ramp, gebouwd op slechte beslissingen en gebrekkig onderhoud. Nu BP de activiteiten weer opvoert, dient de film als een herinnering aan de prijs van het compromitteren van de veiligheid.

Wat betekent dit voor Nederland?

Nederland heeft de ontwikkelingen in de Golf van Mexico altijd nauwlettend gevolgd. Zowel Nederlandse bedrijven als toeleveranciers zijn actief in het gebied, en het veiligheidsregime op het Nederlandse deel van het continentaal plat is deels hervormd na Deepwater Horizon. Maar de druk om de winning te verhogen is hier thuis net zo sterk. De pijlers van de Nederlandse olie- en gaswinning – grondigheid, transparantie en onafhankelijk toezicht – worden voortdurend op de proef gesteld wanneer winstgevendheid en klimaatdoelen botsen. Als BP slaagt met Kaskida zonder ernstige incidenten, kan dat legitimiteit geven aan een nieuwe golf van diepwaterprojecten wereldwijd. Mislukken ze, dan zal Deepwater Horizon nooit geschiedenis worden – slechts een voorspel.

Terwijl politici in Washington en directeuren in Londen nieuwe vergunningen vieren, is het nog te vroeg om te zeggen of de oliewerkers op de platforms vandaag de dag veiliger zijn dan op 20 april 2010. Het enige wat we zeker weten, is dat de zee het niet is vergeten.