Een afscheid van ICA-Stig – wie is klaar om de icoon op te volgen?

Het is nu officieel. Na al die jaren op het beeldscherm, al die glimlachen en al die keren dat hij ons deed herkennen in de kleine vreugdes en zorgen van het dagelijks leven, is het moment daar. Een afscheid van ICA-Stig is aangebroken. Voor wie opgroeide met de reclamespotjes van ICA is het bijna alsof je afscheid neemt van een oude buurman. Zo eentje die altijd bij de groenteafdeling staat te mijmeren of het nu bananen of appels worden voor het toetje van vanavond.
En precies zoals wanneer een geliefde collega met pensioen gaat, komt de praat meteen op gang. Wie moet in vredesnaam die schoenen vullen? Het is een vraag die ver buiten de reclamewereld leeft, van de keukentafels in Kristinehamn tot discussies door het hele land. Want ICA-Stig is niet zomaar iemand. Hij is een instituut, een vast baken in een vaak chaotisch bestaan. Ik herinner mezelf nog hoe mijn moeder altijd grinnikte om zijn uitspraken, en nu betrap ik mezelf erop dat ik precies hetzelfde doe. Dat heeft iets moois, iets dat generaties verbindt.
Een inwoner van Kristinehamn in de schijnwerpers?
De speculaties waren talrijk, maar nu begint de eindstreep in zicht te komen. Er wordt gefluisterd dat de nieuwe ICA-Stig binnenkort wordt voorgesteld, en één ding is zeker: de belangstelling is enorm. In Kristinehamn, de stad die velen associëren met ICA-Anders, is de kwestie van de opvolger levendig bediscussieerd. Geruchten zeggen dat de lokale bevolking haar eigen duidelijke favorieten heeft. Dat toont echt aan hoe diepgeworteld deze rol is in de samenleving. Het gaat niet alleen om het kunnen leveren van een oneliner voor de camera, maar om het uitstralen van die oprechte, alledaagse warmte.
En juist daarom is het zo fascinerend om de namen te zien die in de discussies vallen. Voor mij is het vanzelfsprekend dat degene die het stokje overneemt iemand moet zijn die al in de kamer is, iemand van wie we het gevoel hebben dat we hem al kennen. Een bekwame acteur zijn is niet genoeg; je moet een van ons zijn.
Ove Sundberg – de gedoodverfde opvolger?
En dan komen we uit bij Ove Sundberg. Je zou bijna zeggen dat er niemand beter past als nieuwe ICA-Stig dan juist Ove. Hij heeft die juiste mix van algemene menselijkheid en droge humor. Velen kennen hem van Solsidan als de altijd correcte en licht gestresste buurman, maar hij heeft zoveel meer diepgang. Hij kan tegelijkertijd warm en ietwat nors zijn, precies zoals een echte bedrijfsleider hoort te zijn wanneer een klant staat te twijfelen tussen twee soorten worst.
Er is een reden dat velen hem al hebben aangewezen als topkandidaat. Ove Sundberg bezit iets dat moeilijk te definiëren is, maar dat iedereen herkent wanneer hij het ziet: geloofwaardigheid. Hij zou geen rol spelen, hij zou ICA-Stig worden. Net zoals we aan de vorige rol gewend zijn geraakt, zouden we Ove net zo snel elke avond in onze huiskamers verwelkomen. Ik durf te wedden dat hem de vraag al gesteld is, of dat in ieder geval iemand in zijn omgeving contact heeft opgenomen en zei: "Ove, dit is jouw kans!".
Wat is er dan precies nodig voor een nieuwe ICA-Stig? Ik zou zeggen dat het om drie dingen draait:
- Geloofwaardigheid: De klant moet het gevoel hebben "dit is mijn plaatselijke winkelier". Geen valse glimlach, geen aangeleerd accent.
- De alledaagse held: De persoon moet alles aankunnen, van een vastgelopen kassarol tot een klant die naar een specifieke kaas zoekt. Hij is het middelpunt van de winkel.
- De stille charme: De humor moet in de situaties zitten, niet in opgelegde grappen. Het is de blik, de pauze, de kleine zucht die het hem doet.
Wie er uiteindelijk ook de felbegeerde rol krijgt, we staan voor een verandering. Een afscheid van een tijdperk, en het begin van een nieuw. Het zal emotioneel zijn om de oude ICA-Stig voor de laatste keer de deur uit te zien gaan, maar als het Ove Sundberg is die ons de volgende keer begroet, dan maak ik mij geen moment zorgen. Dan is de ICA-winkel in goede handen. Nu rest alleen nog wachten op de officiële bekendmaking, en in de tussentijd kunnen we nog even genieten van de laatste momenten met onze oude vriend. Proost voor jou, ICA-Stig, en welkom aan jou, die ons tegemoet treedt!