Brighton - Nottingham Forest: Ervaren spelers en degradatiezorgen bepalen Amex-thriller

Het American Express Community Stadium heeft dit seizoen al heel wat drama gezien, maar het eerste kwartier van deze wedstrijd was van een geheel andere orde. Voor de neutrale kijker – en ik stel me zo voor dat er ook een hoop nerveuze Nieuw-Zeelanders vroeg op waren met hun koffie – leverde de clash tussen Brighton en Nottingham Forest een chaotisch en hoogstaand gevecht op dat de toon zette voor de hele middag. Tegen de tijd dat het stof was neergedaald na die turbulente eerste 15 minuten, hadden we al twee kanshebbers voor het doelpunt van de maand gezien en een verdedigende nachtmerrie die de ene partij recht in de afgrond van de degradatiezone deed blikken.

De Snelste 15 Minuten in het Voetbal

Zo'n opeenvolging van doelpunten zie je niet elke week. Brighton opende de score binnen zes minuten. James Milner, die al twee decennia de touwtjes in handen heeft, hielp mee de verdediging van Forest te ontgrendelen. Diego Gomez, die vanaf rechts naar binnen trok, haalde uit met een halfvolley vanuit zo'n scherpe hoek dat het meer op een voorzet leek. Maar de bal zeilde door de benen van verdediger Murillo en langs de roerloze Matz Sels. Het was zo'n schot waarbij je de herhaling wilt terugspoelen.

Forest gaf, tot hun grote eer, niet op. Zeven minuten later leverden ze een even spectaculair antwoord. Morgan Gibbs-White, hun aanvoerder en spelbepaler, nam de bal op 25 meter van het doel. Met één aanname om zichzelf in balans te brengen, haalde hij uit en krulde de bal met een kanonskogel weg van Bart Verbruggen, precies in de verre kruising. Het was een doelpunt dat elk duel waardig is, laat staan dat het je team terug in de wedstrijd brengt. Maar het heen en weer was nog niet voorbij. Er waren nog geen twee minuten verstreken. Een hoge voorzet van Kaoru Mitoma veroorzaakte chaos. Jack Hinshelwood kopte de bal terug voor het doel, en daar was Danny Welbeck. De 35-jarige had het overzicht om de bal aan te nemen, te draaien en langs Sels te schuiven. In een oogwenk stond het 2-1.

De Tijdloze en een Tactische Wijziging

Dat tweede doelpunt was niet slechts een moment van opportunisme; het getuigde van de wederopstanding van Danny Welbeck. Deze man heeft nu in twee opeenvolgende seizoenen 10 Premier League-doelpunten gemaakt. Ter vergelijking: in zijn voorgaande 16 seizoenen in de hoogste divisie had hij nooit de dubbele cijfers gehaald. Hij behoort nu tot een exclusief clubje spelers van 33 jaar of ouder dat dit is gelukt, in het gezelschap van namen als Jamie Vardy.

In de tweede helft veranderde het spelbeeld. Forest-baas Vitor Pereira schakelde over op een driehoeksverdediging, versterkte het middenveld en probeerde het Brighton-trio Gomez, Mitoma en Welbeck in te dammen, dat hen in de eerste helft had gekweld. Dat werkte, tot op zekere hoogte. Brighton creëerde niet meer met hetzelfde gemak kansen, maar Forest slaagde er ook niet in Verbruggen echt in verlegenheid te brengen. Gibbs-White zag een kopbal gestopt worden en invaller Taiwo Awoniyi kopte een goede kans naast. Brighton bracht de wedstrijd professioneel ten einde, maar voor Forest riep de prestatie in de tweede helft een cruciale vraag op: waarom konden ze niet vanaf het begin met die verdedigende degelijkheid spelen?

Het Noodlot dat de City Ground Boven het Hoofd Hangt

Deze uitslag brengt Nottingham Forest in grote problemen. Ze staan slechts twee punten boven de degradatiezone, verwikkeld in een driegevecht met West Ham en Tottenham – die dit weekend ook verloren. Je hoort de term "zespuntenwedstrijd" vaak, maar de aanstaande wedstrijd tegen Spurs is er precies zo een. Verlies die, en de voorsprong zou zo maar weg kunnen zijn.

Wat Forests benarde situatie zo fascinerend – en voor hun fans zo angstaanjagend – maakt, is het tweesnijdende zwaard van hun seizoen. Ze zijn nog steeds actief in de Europa League. Eigenaar Evangelos Marinakis hunkert naar dat Europese zilverwerk, maar de selectie ziet er compleet afgepeigerd uit. Vanuit de kleedkamer van Forest na de wedstrijd klonk een duidelijke boodschap: de jongens hadden simpelweg de benen niet meer om te kunnen pressen zoals de trainer wilde. Ze waren aan het einde van hun Latijn. Hij staat voor een monumentale keuze, en het is zo'n gok met hoge inzet die de carrière van een manager kan maken of breken:

• Alles op Europees succes zetten: Slaagsleutelspelers als Gibbs-White en Murillo in competitiewedstrijden sparen om ze fris te houden voor het Europese toneel. Dit riskeert een val naar het Championship.
• Prioriteit geven aan Premier League-overleving: Elke week met het sterkste elftal aantreden om punten te sprokkelen. Dit riskeert een slappe uitschakeling in de Europa League én alsnog degradatie.
• Op beide fronten strijden: De spelers tot het uiterste drijven en hopen op een wonder. Dit lijkt de minst waarschijnlijke optie, gezien hun recente prestaties.

Binnen de City Ground noemen ze dit een 'gemiste kans' – en daar hebben ze gelijk in. Met Manchester City als volgende, gevolgd door Fulham en dan dat treffen met Tottenham, is de foutmarge nihil.

De Stijgende Waarde van de Zeemeeuwen

Voor Brighton is het gevoel compleet anders. Dit waren de eerste opeenvolgende competitiezeges sinds november, en daarmee zijn eventuele sluimerende angsten om meegezogen te worden in de degradatiepoel effectief weggenomen. Ze staan nu comfortabel in het middenveld met 37 punten.

Fabian Hurzeler verdient lof voor het stabiliseren van de ploeg. Na het boegeroem dat klonk na de nederlaag tegen Crystal Palace in de Amex, heeft hij een kalme, professionele reactie van zijn selectie weten te bewerkstelligen. Het systeem werkt. James Milner, in zijn recordbrekende 655e optreden, is de dirigent. Welbeck tart moeder de vrouw. En spelers als Gomez – nu de derde Paraguayaan die vijf of meer doelpunten maakt in een Premier League-campagne – blijken absolute koopjes.

Vanuit zakelijk perspectief is dit precies het soort stabiliteit dat Brighton nodig heeft. Een rustige, middenmoot-klassering stelt hen in staat hun spelershandelsmodel voort te zetten zonder de paniek van een degradatiestrijd die hun bezittingen in waarde doet dalen. Welbecks vorm alleen al voegt waarschijnlijk een paar miljoen toe aan zijn (weliswaar afnemende) transferwaarde, maar belangrijker is dat het spelers als Mitoma en Gomez in een winnende omgeving houdt. Dat is onbetaalbaar voor een club van hun statuur.

In het grotere plaatje draaide deze clash tussen Nottingham Forest en Brighton altijd om de vraag welke ploeg beter met de druk om kon gaan. Brighton, met hun ervaren rust, slaagde voor de test. Forest leek een team dat met de handrem erop speelde en die pas losliet toen ze al achter stonden. Terwijl de Premier League haar slotfase ingaat, kijkt een van deze clubs met vertrouwen naar het wedstrijdschema. De ander bidt om een wonder.