Priyanka Mohan openhartig over haar 'Made in Korea'-avontuur: K-pop, kimchi en de spanning van 'Snatch Up'

Als je deze week door Netflix India hebt gescrold, is de kans groot dat je de levendige, chaotische en uiterst charmante wereld van Made in Korea bent tegengekomen. En als dat nog niet zo is, waar wacht je dan eigenlijk op? Dit is niet zomaar een nagesynchroniseerde dramaserie; het is een volwaardige culturele botsing waar Tamil masala en K-pop-preciesie samenkomen. Ik sprak met de bruisende Priyanka Mohan, die de vrouwelijke hoofdrol speelt, en geloof me, de verhalen die ze uit Seoel heeft meegebracht, zijn sappiger dan een perfect rijpe mango.

Een 40-daagse crashcursus K-pop-mania

"Veertig dagen in Korea," lacht Priyanka, nog steeds een beetje beduusd klinkend van de wervelwind. "Het was de eerste keer dat ik zo lang in het buitenland filmde, en eerlijk gezegd, ik pakte mijn koffers in de veronderstelling dat ik wist waar ik aan begon. Ik wist van niets." De serie, geregisseerd door RA Karthik, plaatst haar personage recht in het hart van de Koreaanse entertainmentindustrie, en het leven imiteerde uiteindelijk de kunst. Ze was niet alleen aan het acteren; ze beleefde de Made in Korea: The K-Pop Experience uit eerste hand. Van het bezoeken van echte K-poptrainingsfaciliteiten tot het delen van het scherm met enkele van de beste acteurs van Seoel, Priyanka geeft toe dat de energie op de set verslavend was. "Deze jongens repeteren alsof hun leven ervan afhangt. Zelfs een simpele achtergronddanser beweegt met een intensiteit waardoor je meteen je eigen spel wilt verbeteren."

Kimchi, soju en de grote eetblunder

Maar laten we het hebben over de echte struggle die elke Indiase acteur in het buitenland tegenkomt: het eten. Priyanka is er eerlijk over. "Oh, het eten was de eerste twee weken een groot probleem!" roept ze uit. "Ik keek naar de schotels die ze voor ons neerzetten - prachtig gerangschikt, kleurrijk - en mijn maag rammelde gewoon om wat dal-chawal. Ik overleefde op instant ramyeon en die driehoekige kimbap-snacks van de supermarkt beneden." Uiteindelijk vond ze een redder in een lokale crewlid die haar wees op een obscuur restaurant in een achterafstraatje waar ze een geweldige kimchi jjigae maakten. "Het was geen ghee roast, maar het werd mijn troosteten. Tegen het einde verlangde ik naar kimchi bij mijn ochtendeieren. Toen wist ik dat Korea onder mijn huid was gekropen."

Het ontrafelen van de 'White Chrysanthemum' en 'Snatch Up'

De serie bevat twee momenten waarover iedereen al praat. De eerste is de emotioneel hartverscheurende scène met een White Chrysanthemum. Zonder spoilers te geven, is het een symbool dat Priyanka's personage verbindt met een pijnlijk familiegeheim. "Die scène opnemen was griezelig," herinnert ze zich. "De bloem ziet er zo onschuldig uit, maar in de Koreaanse cultuur wordt hij sterk geassocieerd met begrafenissen en herdenking. De regisseur, Karthik, legde de symboliek uit, en het viel meteen op zijn plek. We hadden geen dialogen nodig; de stilte en die ene bloem spraken boekdelen."

Dan is er de uiterst spannende sequentie die fans de Snatch Up-scène noemen - een adembenemende achtervolging door de bruisende straten van Myeongdong waar Priyanka's personage letterlijk een cruciale USB-stick moet 'grissen' ('snatch up') en moet rennen. "Ik heb weken getraind voor die scène! Het was een mix van Silambam en Koreaanse stuntechnieken. Het Koreaanse stuntteam was onder de indruk van onze vechtkunst en uiteindelijk hebben we beide stijlen gecombineerd. Er was één shot waarbij ik onder een rijdende taxi moest doorglijden. De crew schreeuwde 'Daebak!' na elke take. Het was doodeng, maar ook het leukste wat ik ooit op een set heb meegemaakt."

Wat maakt 'Made in Korea' zo goed?

Dus waarom is India zo enthousiast over deze serie? Het is niet alleen de nieuwigheid. Het is de rauwe, ongefilterde blik op twee zeer gepassioneerde culturen die proberen een gemeenschappelijke basis te vinden. Hier is een snelle lijst van dingen die Priyanka opviel die deze samenwerking bijzonder maken:

• De botsing in werkethiek: "Koreanen draaien helemaal om snelheid en precisie. Wij Indiërs draaien om 'jugaad' (vindingrijkheid) en gevoel. Op de een of andere manier vonden we een mooie middenweg."
• De taalbarrière als komedie: "We hadden een uitgebreid systeem van handgebaren en gebroken Engels ontwikkeld om te communiceren. Tegen de derde week hadden we onze eigen taal uitgevonden. Het was hilarisch."
• De onverwachte verbroedering: "De Koreaanse cast werd op de set verliefd op onze Tamil-muziek. We draaiden AR Rahman tijdens de lunch en zij probeerden te dansen. Het was pure magie."

Made in Korea is niet zomaar een titel; het is een belofte van een wilde rit. Het gaat over een meisje dat belandt in een wereld van gesynchroniseerde dansbewegingen en neonlichten, om er vervolgens achter te komen dat de taal van het hart geen vertaling behoeft. Of je nu kijkt voor het drama, de lust voor het oog van K-pop, of gewoon om Priyanka Mohan te zien schitteren in een hanbok, deze is voor jou. Ga wat popcorn pakken ('snatch up') en duik erin - het is de desi-Koreaanse fusie waarvan je niet wist dat je hem nodig had.