Milaan-San Remo 2026: De Snelste Klassieker van het Seizoen Staat op het Punt te Beginnen

Het is weer zover. De eerste echte monumentenkoers van het wielerseizoen klopt op de deur. Milaan-San Remo, of zoals de puristen het noemen: La Classicissima. Zaterdag staan 293 kilometer en de mooiste bloemen van de Italiaanse Rivièra op het programma. En man, wat belooft het een slijtageslag te worden. We hebben het hier niet over een gewone wedstrijd; dit is het openingsbal van de grote klassiekers, en iedereen wil erbij zijn.

Waarom we elk jaar weer voor de buis gekluisterd zitten

De schoonheid van de San Remo zit hem in de timing en de terreur. Je weet dat het urenlang een geregisseerde chaos is. De ploegen met hun sprinters denken aan de Via Roma, de mannen met de klassiekersambities voelen hun benen tintelen op de Cipressa, en dan is er nog die ene idioot die op de Poggio de boel op stelten zet. Het is een wedstrijd van millimeters en mentale kracht. De geschiedenis leert ons dat je hier niets cadeau krijgt. Denk maar aan de legendarische editie van 1970, waar Eddy Merckx zijn status als kannibaal bevestigde. Of 1974, waar Roger De Vlaeminck zijn tweede van in totaal drie zeges pakte. Dat waren nog eens tijden van pure man-tegen-man-gevechten, met stalen frames en leren helmen.

De mythische edities die ons voorgingen

Als wielerfanaat blijf ik geboeid door de historie. Juist in een monument als dit kun je de lijnen van vroeger naar nu doortrekken. Neem Milaan-San Remo 1976. Die editie staat in mijn geheugen gegrift als een van de meest onvoorspelbare. Een complete verrassing die liet zien dat op deze kasseien de pech of de juiste dag je naam groot kan maken. En Milaan-San Remo 1983? Dat was de slag om de Poggio op z’n best. Giuseppe Saronni die in de afdaling alles op alles zette. Het laat zien: de klassiekers van nu zijn geschreven met de inkt van de legendes van toen. De namen veranderen, maar het drama blijft.

De favorieten: wie pakt de bloemen op de Via Roma?

Laten we naar de coureurs van nu kijken. Dit jaar hebben we een startlijst die zo uit een droom lijkt te komen. Ik noem je de mannen die ik met beide ogen in de gaten hou:

• Tadej Pogacar: De Sloveen is natuurlijk de man met de nummer één op zijn rug. Hij kan alles, maar de vraag is of hij zijn explosiviteit op de Poggio weet te combineren met het geduld van een raszuivere klassiekerspecialist. Er wordt gefluisterd dat hij de Cipressa nog nooit zo hard heeft gereden als hij van plan is.
• Mathieu van der Poel: Onze Nederlandse trots. Een jaar lang toewerken naar dit moment. Als hij de Poggio overleeft zonder al te veel schade, is hij op de Via Roma bijna niet te kloppen in een sprint van een select gezelschap. De vraag is alleen: laten ze hem wegrijden?
• Tom Pidcock & Filippo Ganna: Twee compleet verschillende types. Pidcock met zijn punch, Ganna met zijn brute kracht op het vlakke. Als het hard waait, kan Ganna het peloton breken. Pidcock is mijn donkere paard voor als het er op de laatste meters echt op aankomt.

De beslissende kilometers: Cipressa en Poggio

We weten het allemaal: de koers begint pas op de Cipressa. Daar wordt het tempo opgeschroefd totdat de benen schreeuwen. Maar de echte finale ontvouwt zich op de Poggio di San Remo. De klim is kort maar venijnig. Wie hier een gaatje weet te forceren, heeft de afdaling naar de Via Roma om dat voordeel te verzilveren. Iedereen speelt het kat-en-muisspel. De sprintersploegen zullen proberen de boel bij elkaar te houden, maar het is aan de klassiekerspecialisten om dat te voorkomen. De tactiek is simpel: maak het zo zwaar dat je concurrenten leeg zijn voordat de rode loper zich uitrolt.

Mijn blik op de finale

Ik heb de afgelopen jaren te vaak gezien dat de grote favorieten elkaar kapotkijken. Ergens hoop ik op een scenario waarin we die oude tijden herbeleven, zoals in de jaren ’70 en ’80. Waar een aanval op de top van de Poggio niet meteen wordt geneutraliseerd, maar waar een renner het lef heeft om door te trekken. Of het nu Pogacar, Van der Poel of een verrassing is die zijn naam in de geschiedenisboeken wil laten bijschrijven naast die van Merckx, De Vlaeminck en Saronni. Eén ding is zeker: als de renners zaterdag na uren koers die laatste bocht omgaan, staan wij hier met de neus tegen het scherm. Het is Milaan-San Remo. Meer heb je niet nodig.