Marco Cecchinato, het leeuwenhart: herleeft de magie van weleer in de kwartfinales van de BMW Open in Barletta

Barletta is wakker geworden met die speciale geur die alleen bepaalde lenteachtige middagen kunnen geven, maar vandaag hangt er iets anders in de lucht. Het is geladen met elektriciteit. De Trofeo Lapietra, wat wij in de stad liefkozend de Open van de Uitdaging noemen, is echt begonnen en het hoofdtoernooi bezorgt ons emoties waar zelfs de grootste optimisten niet op durfden te hopen. En in het middelpunt van dit alles staat hij: Marco Cecchinato.

Ik weet het, ik weet het, het voelt bijna alsof we terug in de tijd gaan, naar de periode waarin zijn arm een toverstok leek en zijn backhand langs de lijn een kunstwerk was. Maar geen nostalgie, want wat ik de afgelopen dagen op het rood van Barletta zie, is geen herhaling, het is vers werk. Cecchinato is er, en hij is ontzettend scherp. Na een seizoen met ups en downs lijkt de omhelzing met de Apulische aarde hem de vonken weer te hebben gegeven.

Een debuut om in te lijsten tegen een veteraan

De eerste ronde maakte meteen duidelijk waar het op stond. Tegenover hem stond een harde noot als Philipp Kohlschreiber. De Duitser, uit '83, is iemand die zijn carrière op gravel heeft gebouwd, een muur die moeilijk te doorbreken is. Maar Cecchinato liet een intelligente, geduldige wedstrijd zien. Hij pakte hem bij de strot, liet hem rennen en gebruikte die beroemde cross-court bal waarvan je bij elke raakbal van je stoel opspringt. Daarmee was het eerste obstakel overwonnen met het vertrouwen van iemand die weet dat deze banen zijn thuis zijn.

Kwartfinale: de uitdaging met Fucsovics

Nu wordt de lat echter hoger gelegd. Morgen (of vanavond, het hangt ervan af wanneer ze het veld betreden, maar er gaan geruchten dat dit de hoofdwedstrijd van de sessie wordt) staat de kwartfinale op het programma: Marco Cecchinato (Italië) tegen Márton Fucsovics (Hongarije). Kijk, als je wilt weten of de terugkeer van Marco slechts een vlam in de pan is of serieus bedoeld, dan is dit precies de lakmoesproef.

Fucsovics is niet zomaar iemand. Het is iemand van top 50-niveau, een fysiek beest, iemand die keihard slaat en nooit opgeeft. Wat mij betreft draait de wedstrijd om het vermogen van Cecchinato om de kracht van de Hongaar te managen. Als Marco hem in lange rallies kan meeslepen, kan profiteren van zijn ritme en touch, dan zijn de kansen enorm. Als hij Fucsovics echter zijn forehand laat bepalen, wordt het een helse klus. Maar de afgelopen dagen zie ik in Marco's ogen een concentratie die ik al lang niet meer had gezien. Hij lijkt weer dat plezier te hebben gevonden in het lijden op de baan, die inspanning die voor een Italiaanse tennisser op deze ondergrond bijna een genot wordt.

Waarom dit toernooi meer is dan alleen een trofee

Ik wil niet filosofisch doen, maar hier in Barletta is er iets bijzonders. Er wordt gezegd dat de ontvangst de afgelegen dagen fantastisch was, en als ik de tribunes een half uur voor zijn wedstrijd al vol zie zitten, geloof ik dat meteen. Het publiek vult de tribunes, je ruikt de sfeer van tennis van weleer. Marco Cecchinato is in deze context meer dan alleen een speler: hij is een symbool. Voor wie, net als ik, zijn prachtige 2018 heeft gevolgd, is het een genoegen om hem onder de Apulische zon te zien vechten voor elk punt, een voldoening die verder gaat dan het resultaat.

• Het thuisspel: Spelen voor eigen publiek, dat je steunt, is een niet te onderschatten voordeel. De "Forza Marco" die tussen de banen weerklinkt, maakt het verschil in de spannende momenten.
• De ondergrond: De gravelbanen van Barletta, iets langzamer dan elders, komen zijn spel met variatie en zware ballen ten goede.
• De mindset: Het klinkt misschien cliché voor iemand als hij, maar het is het belangrijkste aspect. Deze week zie ik hem rustig en vrij. En als Marco rustig is, kan hij echt iedereen verslaan.

En zo, terwijl de BMW Open (voor wie het niet weet, een van die toernooien die de elegantie van het merk weten te combineren met de passie van ons tennis) in zijn heetste fase komt, koester ik dit gevoel. Morgen wordt het strijd. Fucsovics staat klaar om de thuisdromen aan diggelen te slaan, maar Cecchinato heeft aan zijn zijde de wil om te bewijzen dat sommige vuren, als ze echt zijn, nooit doven. Zet de tv aan, of beter nog, kom naar de club. Want wanneer Marco uithaalt, is het een spektakel dat je niet wilt missen.