Wat aardbevingen ons leren: Van 311, de tsunami in de Indische Oceaan tot de sterke beving in Cebu - de bevingen die Taiwanese nooit vergeten

Die schudding gisteravond laat, die hadden we allemaal wel door, toch? Hoewel het maar een paar seconden duurde, bleef dat beklemmende gevoel de hele nacht hangen. In Taiwan zijn aardbevingen voor ons als oude bekenden, alleen hebben die bekenden niet zo'n beste bui en herinneren ze ons er zo nu en dan aan dat ze er zijn. Door de jaren heen zijn er enkele bevingen die er met kop en schouders bovenuit steken, die je nooit meer vergeet.

Die nacht, de schok in Hualien

Ik herinner me nog die aardbeving in in Hualien, met een kracht van 5.7 en een maximale seismiciteit van . Zelfs in Taipei en New Taipei City was het goed te voelen. Ik zat net in de woonkamer tv te kijken, toen plotseling de wereld om me heen leek te draaien. De hanglamp zwaaide heen en weer als een schommel en het water in mijn glas klotste over de tafel. Achteraf gezien was het qua cijfers niet de zwaarste beving, maar de plotselinge schok was voor veel van mijn vrienden in Taipei de eerste keer dat ze echt begrepen: "Dus dit is waar de mensen in Hualien normaal gesproken mee te maken hebben." Toen ik er later met een local uit Hualien over praatte, vertelde die dat ze allang een onverstoorbare kalmte hebben ontwikkeld. Laat de aarde maar beven, het leven gaat gewoon door, maar de nodige alertheid is er niet minder om.

De Japanse 311, een eeuwige wond

Als we het over aardbevingen hebben, kunnen we niet om de Zeebeving bij Sendai in 2011 heen. Die middag was ik op kantoor, toen er een nieuwsflits binnenkwam: voor de kust van Noordoost-Japan had zich een zware aardbeving met een kracht van 9.0 voorgedaan. De uren daarna vertoonden tv-schermen wereldwijd beelden van de ene na de andere vloedgolf die steden en dorpen verzwolg. Hoewel Taiwan ver weg lag, was iedereen hier met stomheid geslagen. Het zien van die vertrouwde straatjes die veranderden in een woeste zee, dat gevoel van machteloosheid, is me tot op de dag van vandaag bijgebleven. Die aardbeving maakte de Taiwanese ook alerter: wij liggen ook in de Pacific Ring van Vuur, en niemand kan zeggen dat een ramp van deze omvang ons nooit zal overkomen.

De tsunami in de Indische Oceaan, een catastrofe van formaat

Nog verder terug, de Zeebeving in de Indische Oceaan in 2004 met een kracht van maar liefst 9.1. De daaropvolgende tsunami in Azië eiste meer dan tweehonderdduizend levens. Het internet was toen nog niet zo ontwikkeld als nu, maar de tv-zenders bleven maar beelden uitzenden van de tsunami die Thailand, Indonesië en Sri Lanka trof. De ene dag nog een gezellig vakantiestrand, de andere dag een hel op aarde. Ik weet nog dat er op mijn werk een inzamelingsactie werd opgezet en dat iedereen zonder aarzelen zijn portemonnee trok. Zoiets raakt je recht in het hart. Tot op de dag van vandaag, als ik er een documentaire over zie, voel ik die beklemming weer.

De aardbeving in Cebu, een waarschuwing dichtbij

Meer recent, de Aardbeving in Cebu in 2025, vond plaats in de Filipijnen, maar via sociale media verspreidden de beelden van de schade zich in een mum van tijd over de hele wereld. Het zien van die ingestorte eeuwenoude kerken en de paniekerige bewoners, deed je beseffen dat aardbevingen zich niets aantrekken van landsgrenzen. Taiwan en de Filipijnen liggen allebei op de breuklijn van aardplaten. Wat vandaag in Cebu gebeurt, kan ons morgen overkomen. In die periode begonnen opeens veel vrienden serieus hun noodpakket thuis te controleren, en sommigen vormden zelfs groepjes om noodhulp te leren. Het besef dat "de wolf echt zou kunnen komen" was sterker dan ooit tevoren.

Wat aardbevingen ons leren

Na zoveel aardverschuivingen en getril hebben we er wel het een en ander van opgestoken. Iedereen met een beetje inzicht weet dat het beter is je voor te bereiden dan in paniek te raken. Hieronder een aantal dingen die ik beschouw als de absolute basisprincipes van rampenpreventie, om met jullie te delen:

• Zet je meubels vast: Grote kasten, boekenkasten en tv's moeten met L-beugels aan de muur worden bevestigd. Bij een aardbeving kunnen ze de dodelijkste projectielen zijn.
• Zorg voor een noodpakket: Leg het bij de deur, op een makkelijk bereikbare plek. De inhoud moet in ieder geval bestaan uit water, houdbaar eten, een zaklamp, een radio, reservebatterijen, kopieën van identiteitsbewijzen en wat contant geld.
• De drie stappen bij een evacuatie: Bukken, beschermen, wachten. Bescherm je hoofd, en ren niet meteen naar de deur of naar buiten.
• Controleer gas, water en elektra: Ruik je na het schudden een gaslucht, draai dan meteen de hoofdkraan dicht en zet ramen open. Ga in geen geval met vuur in de buurt.
• Let op officiële informatie: Download de aardbevingsapp van het Centraal Meteorologisch Bureau voor snelle en betrouwbare waarschuwingen. Laat je niet misleiden door onbevestigde berichten.

Aardbevingen horen bij het lot van dit land. We kunnen er niet voor kiezen ze niet te hebben, maar we kunnen wel kiezen hoe we ermee omgaan. Laten we hopen dat elke schudding ons alerter maakt en ons meer samenbrengt. De volgende keer dat de aarde weer beeft, hoop ik dat we allemaal overeind blijven en elkaar vragen: "Gaat het?"