Eieren verdwenen uit de schappen – is dit manipulatie of realiteit?

Verdomme, ze zijn er weer uit. Ik sta daar voor het Zuivel & Eieren-schap en staar naar een lege plank. Geen enkel ei te bekennen, niet eens die dure biologische. Dit duurt nu al ruim een week. De winkels zijn het toneel van verhitte discussies en social media staat op zijn kop: is dit een echt tekort of is er een groter spel aan de gang? Als iemand die hier woont en de sector volgt, zeg ik het ronduit – dit ruikt naar iets vreemds.

Wie houdt de eieren echt achter?

Laten we er maar geen doekjes om winden: het zou zomaar een prijsspel van de winkels zelf kunnen zijn. Mensen vragen zich af waarom eieren juist nu verdwijnen, terwijl de prijzen fors zijn gestegen. Toeval? Waarschijnlijk niet. Vanuit de interne kringen wordt gefluisterd dat de grote ketens aan het testen zijn hoeveel de consument bereid is te betalen. Wanneer het aanbod kunstmatig wordt beperkt, stijgen de prijzen – en de winst belandt waar die hoort te zijn. Velen vermoeden dat het ei nu een pion is in een groter spel.

Wat zeggen de producenten?

Aan de productiekant beweren ze dat de kippen gewoon normaal leggen. Er is geen sprake van een ziekte of ramp. Toch gapen de schappen leeg. Er klopt hier iets niet. Het voelt alsof de tussenpersonen hun eigen spelletje spelen. Het is tijd om eens te kijken wat er zich werkelijk achter de schermen afspeelt:

• Inkoopmanagers van supermarkten: Zij hebben precies inzicht in wanneer en hoeveel eieren er over de toonbank gaan. Als zij besluiten bestellingen te vertragen, zijn de schappen in een mum van tijd leeg.
• Logistieke bedrijven: Leveringen kunnen worden vertraagd of anders worden gestuurd. Een ei is een versproduct dat niet kan wachten.
• Hoofdkantoren: Zij bepalen de prijzen en acties. Als het ei nu tot een 'premiumproduct' wordt gebombardeerd, blijft het in het schap liggen.

Moet de gewone man eronder lijden?

Zeker weten. Een eitje bij het ontbijt is voor velen basisbehoefte, en nu is het niet voor een redelijke prijs te krijgen. Sommigen spreken al over boycots en het zoeken naar alternatieven. Maar waar moet je heen? Kleinere winkels proberen de prijzen in toom te houden, maar de grote jongens bepalen het tempo. Het is van hetzelfde laken een pak: als de gelegenheid zich voordoet, wordt er geprofiteerd. En wij, de consumenten, zijn de klos.

Is hier enige logica in te ontdekken?

Als we naar de harde feiten kijken, is de productie van eieren stabiel gebleven. Toch zijn de prijzen gestegen en is het aanbod afgenomen. Dit stinkt naar een test van de grenzen. En als dit een test is, werkt hij: mensen betalen, omdat een ei een eerste levensbehoefte is. Ik heb nog nooit zulke schaamteloze manipulatie in deze sector gezien. Maar ja, als het om geld gaat, blijkt moraliteit rekbaar.

Mijn eigen voorspelling is dat volgende week de eieren weer in de schappen verschijnen, zodra de ophef toeneemt. Maar de prijzen zullen niet dalen – daar zou ik mijn hand voor in het vuur steken. Ze blijven op dat nieuwe, hogere niveau hangen. En wij leren weer eens dat voedsel gewoon big business is, geen liefdadigheid. Dus als je de volgende keer een leeg schap ziet, denk dan even na: wie heeft hier nu echt profijt van?