Aleksandr Bublik en de mislukte tweener: de (bijna) magie van Indian Wells 2026

Er was eens de tweener van Aleksandr Bublik... nou ja, nee, op Indian Wells 2026 was het slechts een poging. Helaas stond er aan de andere kant van het net Kopriva, een speler die niet van grapjes houdt. De Kazak, bekend om zijn circusactes, probeerde zich te redden met een slag tussen de benen, maar de Tsjech doorzag het en antwoordde met een venijnige passerende bal die het publiek deed verstommen. De Californische woestijn hield even de adem in, maar barstte toen in applaus uit voor beiden: voor de durf van Bublik en voor de koelbloedigheid van Kopriva.
Het moment dat de wereld rond gaat
We zaten daar, op de tribune, toen Aleksandr Bublikov – zoals zijn beste vrienden hem noemen – die waanzin bedacht. Onder druk, achter de baseline, in plaats van veilig te spelen, spreidde hij zijn benen en sloeg hij achterwaarts. Het leek op zo'n exhibitionstunt, maar hier ging het om een cruciaal breakpoint. Kopriva trapte er echter niet in: hij anticipeerde op de baan en prikte hem eruit met een diepe forehand langs de lijn. Het resultaat? Een verloren punt, maar een beeld dat voor de eeuwigheid is. Want Aleksandr Aleksandrovich Bublikov, geboren in 1997, is nu eenmaal zo: een jongleur die niet bang is om te falen.
Waarom we Bublik leuk vinden (ondanks alles)
Wie de tour volgt, weet het: Aleksandr Bublik is de anti-held bij uitstek. Ver verwijderd van de robots die dezelfde patronen herhalen, speelt hij op instinct en bezorgt ons momenten van puur spektakel. Hier zijn drie dingen die hem uniek maken:
- De gemiste tweener: in Indian Wells faalde hij, maar in zijn carrière heeft hij er legendarische gemaakt. Het blijft zijn handelsmerk.
- De buitenaardse service: wanneer zijn eerste service aankomt, lijkt het wel een raket. In die wedstrijd tegen Kopriva plaatste hij er een van 220 km/u die het net deed zingen.
- De ironie: na de langste rally van de wedstrijd – gewonnen door Kopriva met een dropvolley – begon Bublik te lachen, alsof hij wilde zeggen: "die onthoud ik".
In een wereld van geprogrammeerde atleten is Aleksandr Aleksandrovich Bublikov de laatste der mensen: hij faalt, maar probeert dingen die niemand durft. En dat, beste lezers, is wat ons verliefd doet worden op tennis.
En na Indian Wells?
De Kazak zal het toernooi in de Coachella Valley zonder spijt verlaten. Hij bereidt zich al voor op de volgende uitdaging, waarschijnlijk op gras, zijn favoriete ondergrond. Het maakt niet uit of hij wint of verliest: hij zal ons blijven verrassen met verboden slagen, ons aan het lachen maken en ons hart sneller doen kloppen. Misschien probeert hij op het volgende toernooi die tweener opnieuw, en misschien lukt het hem dan wel. Wij zijn er, gekluisterd aan het scherm, wachtend op zijn volgende magie.