Predators tegen Kraken: Strijd, Doelpunten en een Militair Week-feest in Seattle

Als je gisteravond in de buurt van de Climate Pledge Arena in Seattle was, voelde je het. Het gerommel kwam niet alleen van de gebruikelijke Seattle-kou die plaatsmaakte voor een dooi in de lente—het was het geluid van duizenden fans die uit de Ford Military Week Plaza Party stroomden, de arena in marcheerden met opgewarmde stemmen en hun shirts tentoongesteld. De Predators tegen Kraken-krachtmeting op 10 maart was niet zomaar een dinsdagavondwedstrijd; het was een statement.

Voorafgaand aan deze wedstrijd draaide het gepraat allemaal om de transferdeadline-acties van de Nashville Predators. Terwijl sommige teams de boel verkopen, deed de Preds wat schoonmaak, maar maakten één ding glashelder: ze geven het seizoen niet op. Toen ze naar Seattle kwamen, was de sfeer minder "herbouwend" en meer "onderweg herladen." En jongens, ze brachten die strijdlust wel op het ijs.

De Kraken daarentegen zaten er met smart op te wachten. Thuis spelend voor een publiek dat nog nagenoot van het Plaza Party, wilde Seattle bewijzen dat ze meekunnen met de zware jongens van de Western Conference. Deze wedstrijd had alle ingrediënten van een klassieker: snelheid tegen ervaring, jeugd tegen sluwe veteranen.

Vuurwerk in de Eerste Periode

Het eerste bedrijf was een snelle wedstrijd. Beide teams kwamen eruit met veel energie, maar het was de uittreding van de Predators die de show stal. Na een twijfelachtige haakstraf veranderde de uittredingseenheid van Nashville, geleid door hun schotblokkerende verdedigers, in een muur. Juuse Saros was gefocust en ving met zijn handschoen een one-timer die de meeste doelmannen kansloos zou hebben gelaten. Je hoorde de collectieve zucht van de Seattle-aanhang—ze wisten dat ze een lange nacht tegemoet gingen als ze de Finse muur niet konden kraken.

Sleutelduels Die de Wedstrijd Bepaalden

Vergeet de mooie statistieken even; deze wedstrijd werd gewonnen in de loopgraven. Hier zijn de gevechten die ons op het puntje van onze stoel hielden:

• Forsberg tegen Dunn: De voormalige teamgenoten gingen de hele nacht met elkaar in de clinch. Filip Forsberg gebruikte zijn lichaam om de puck af te schermen, terwijl Vince Dunn counterde met stickchecks die de cycle game van Nashville verstoorden. Het was schaak op het ijs.
• McCann's schieten tegen Josi's kalmte: Jared McCann zocht zijn plekken, maar Roman Josi, de aanvoerder van de Preds, was een machine die minuten at, rustig aanvallen ontregelde en de aanval opzette.
• De Nieuwkomers: Nu de transferdeadline net voorbij was, waren alle ogen gericht op eventuele nieuwe gezichten. De dieptespelers van de Predators brachten een fysiek randje, met hits die de Kraken-verdedigers op achterstand zetten.

Naarmate de wedstrijd vorderde, nam de spanning toe. De Kraken slaagden er uiteindelijk in om in de tweede periode te scoren met een powerplaydoelpunt dat voortkwam uit een tic-tac-toe-passingsspel, waarmee de luidruchtige Predators-bank tot zwijgen werd gebracht. Maar Nashville gaf niet op. Trouw aan hun motto "push on", antwoordden ze vroeg in de derde periode. Een schot van Josi vanaf de blauwe lijn vond zijn weg door het verkeer, en Ryan O'Reilly was er om de rebound binnen te tikken. Gelijkspel.

De laatste minuten waren playoff-hockey op zijn best. Lichamen vlogen in het rond, doelmannen werden beroofd, en het publiek wisselde tussen gejuich en gekreun. Verlenging leek onvermijdelijk, en toen die kwam, stelde die niet teleur. Drie-tegen-drie-hockey is een showcase van vaardigheid, en beide teams hadden hun sterren op het ijs. Uiteindelijk was het een cross-ice pass van Matty Beniers naar Oliver Bjorkstrand, die hem in één tijd langs Saros schoot, die de beslissing bracht. De Kraken-bank stroomde leeg op het ijs terwijl het Plaza Party weer de straten van Seattle overspoelde, ter viering van een zwaarbevochten 3-2 overwinning.

Voor de Predators doet dit verlies pijn, maar het is geen knock-out. Ze hebben laten zien dat ze met iedereen meekunnen, en als ze die inspanning vasthouden voor de resterende wedstrijden, worden ze een nachtmerrie voor wie ze ook treft in de eerste ronde. En voor de Kraken? Ze hebben nog een test in het verschiet als ze de Florida Panthers ontvangen—een herhaling van de finale van vorig jaar? Niet echt, maar het is weer een kans om te bewijzen dat ze erbij horen.

Als je deze hebt gemist, heb je een klassieker gemist. Maar maak je geen zorgen—nu de play-offrace verhit raakt, zullen deze twee elkaar waarschijnlijk weer treffen wanneer de inzet nog hoger is. En de volgende keer is het Plaza Party misschien wel een Stanley Cup-buurtfeest.