Pau Cubarsí ziet rood: hoe een avond vol jeugdig vuur uitmondde in Barca's Champions League-crisis

Er zijn avonden die een seizoen bepalen, en dan zijn er avonden die een carrière bepalen. Voor Pau Cubarsí zal dinsdagavond in het Estadi Olímpic Lluís Companys helaas om alle verkeerde redenen de laatste worden. Net toen de klok richting de rust tikte, mocht de jonge muur van Barça vervroegd douchen, waardoor zijn ploeggenoten tegen een meedogenloos Atlético Madrid volledig kansloos achterbleven.

Even de situatie schetsen, oké? Het is de 41e minuut. De spanning is om te snijden. Julián Álvarez – in een opperbest moment – speelt een zalig gestoken bal door het oog van de naald. Giuliano Simeone zit erachter, scherp als een mes, met alleen maar gras en de keeper tussen hem en de openingstreffer. Pau Cubarsí is de laatste man. Hij moet een beslissing nemen. Hij doet het. Hij tikt de aanvaller op de hielen, en Simeone gaat naar de grond alsof hij uit een kanon is geschoten.

Scheidsrechter István Kovács grijpt eerst naar zijn borstzakje. Geel. Opgelucht, toch? Een reddingsboei voor de Catalanen. Maar wacht even. VAR, dat alziend oog in de lucht, heeft andere plannen. Christian Dingert in de videokamer kijkt nog eens goed en je wist gewoon dat het script zou worden omgedraaid.

Kovacs loopt naar het scherm. Die wandeling kennen we inmiddels. Het is de wandeling des doods. Een blik, een kort overleg, en de kaart verandert van kleur. Van geel naar bloedrood. Pau Cubarsí moet eraf. Het ontzeggen van een duidelijke scoringskans. Het is streng, het is zuur, maar volgens de letter van de wet? De meeste neutrale kijkers zouden knikken.

Dit is waarom de voetbalgoden het momenteel op Barça hebben gemunt:

• De directe straf: Alsof het verliezen van een man niet genoeg was, gaat Julián Álvarez achter de daaropvolgende vrije trap staan. In de kruising. Onhoudbaar. 1-0 achter én met een man minder. Een dubbele klap waar elke ploeg de adem van stokt.
• De verzwarende omstandigheid: Cubarsí is geen bruut. Hij is 19 jaar oud, net klaar met het tekenen van een contractverlenging die hem tot 2029 aan de club bindt. Hij is de toekomst van het Spaanse verdedigen. Dit was niet gemeen; het was gewoon... wanhopig.
• De schorsing: En dan de echte klap. Omdat het direct rood was wegens het ontzeggen van een doelpunt, is Pau Cubarsí geschorst voor de return in het Metropolitano. Daar gaat geen beroep tegenop.

Je moet met de jongen te doen hebben. De cijfers liegen niet – zijn balvastheid en nauwkeurigheid van de passing zitten in het 93e percentiel onder centrale verdedigers. Hij is niet alleen een stopper; hij is een quarterback. Zijn missen in de return is waarschijnlijk een grotere klap dan het doelpunt dat we vanavond incasseerden.

Toen hij van het veld liep, kon je het ongeloof in zijn ogen zien. Pau Cubarsí is normaal zo rustig, zo volwassen voor zijn leeftijd. Maar vanavond verraadde die jeugdige agressie – juist datgene wat hem zo goed maakt in het uitstappen uit de achterhoede – hem. Het is een les geleerd in het hardste klaslokaal dat je je kunt voorstellen: Champions League-voetbal in de knock-outfase.

Waar staat Hansi Flick dan nu? In de problemen. Met Íñigo Martínez en de rest van de achterhoede moet hij naar het Wanda zonder zijn kroonjuweel. Kunnen ze de boel daar houden? Of wordt dit ene moment van onbezonnenheid van Pau Cubarsí het beeld dat Barca's Europese uitschakeling definieert? Eén ding is zeker: de return is zojuist een stuk spannender geworden.