Espido Freire: “Ik heb er te veel belang bij om herinnerd te worden” – De schrijfster is de protagonist van de Boekenbeurs van Cuenca 2026

Er zijn schrijvers die door het leven gaan en een spoor achterlaten dat moeilijk te meten is. En dan is er Espido Freire, die natuurkracht uit Bilbao die al decennia lang bewijst dat literatuur niet alleen een vak is, maar een manier van zijn in de wereld. Deze dagen klinkt haar naam nadrukkelijk in de provincie Cuenca, waar de Boekenbeurs haar een centrale plek heeft gegeven. En dat is niet voor niets: als Espido spreekt, moet je luisteren.

Van Cuenca tot achter de microfoon: de blijvende relevantie van een unieke stem

De aanwezigheid van Espido Freire op de Boekenbeurs van Cuenca 2026 was een van de grote publiekstrekkers van deze editie. Niet alleen vanwege haar onbetwistbare cv, met onder meer de Premio Planeta die ze op slechts 24-jarige leeftijd won voor Melocotones helados, maar ook vanwege haar vermogen om contact te maken met de lezer. Tussen de groepjes bezoekers op de beurs zag je haar op haar gemak, pratend met boekhandelaren van het oude stempel en exemplaren signerend met haar kenmerkende handschrift: vastberaden en karaktervol. Het is dezelfde energie die ze enkele dagen geleden tentoonspreidde toen ze in de studio plaatsnam om het onder andere over literatuur te hebben, maar ook over de regularisatie van buitenlanders en actuele, menselijke thema's. Want dat is wat Espido Freire kenmerkt: ze heeft zich nooit teruggetrokken in een ivoren toren.

"Ik heb er te veel belang bij om herinnerd te worden"

Een van de zinnen die de afgelopen dagen het meest rondging, en die haar karakter perfect samenvat, liet ze vallen in een recent interview naar aanleiding van de beurs in Cuenca. Ze zei het zonder aarzeling: "Ik heb er te veel belang bij om herinnerd te worden". En let op, dit is geen uitspraak van arrogantie, maar juist het tegendeel. Het is een intentieverklaring. In een wereld waarin er veel wordt gepubliceerd en haastig wordt gelezen, pleit Freire voor ambitie in de juiste zin van het woord: het opbouwen van een oeuvre dat blijft hangen, het formuleren van woorden die ertoe doen. Die reflectie op literaire herinnering vindt een bijzondere weerklank in een setting als Cuenca, een stad die doordrenkt is van geschiedenis en cultuur, waar elke hoek lijkt te vragen om het moment te laten stilstaan. In haar gesprekken maakte ze duidelijk dat ze niet schrijft om planken te vullen, maar om een indruk achter te laten.

Een intieme band met de lezer

Als er één ding is dat Espido Freire kenmerkt, dan is het die bijna vertrouwelijke band met wie haar boeken oppakt. In haar publieke optredens, of het nu op een provinciale beurs is of aan een radiotafel, voel je dat ze een van ons is. En dat bewijst ze telkens weer wanneer ze haar mond opendoet, omdat ze niet alleen over literatuur praat, maar er ook naar leeft. Van haar eerste romans tot haar meest recente essays, ze heeft de marges verkend, vrouwelijke psychologie en de duistere hoeken van de samenleving met een blik die geen pose toelaat.

Op de Boekenbeurs van Cuenca maakte ze, naast het ontmoeten van haar lezers, duidelijk wat haar huidige prioriteiten zijn. Wie de kans had om haar te horen, benadrukte haar sterke verdediging van cultuur als een pijler van de samenleving. Het is geen toeval dat haar agenda haar de afgelopen maanden van het ene naar het andere uiteinde van Spanje heeft gebracht, van grote steden tot kleinere beurzen, want voor haar is de focus daar waar een open boek ligt.

• Haar opwachting in Cuenca: Als onbetwiste protagonist liet ze gedenkwaardige uitspraken doen over de noodzaak om een nalatenschap op te bouwen.
• Stem achter de microfoon: Haar deelname aan radioprogramma's 's middags toonde haar veelzijdigheid aan om maatschappelijke thema's met evenveel gemak te bespreken als waarmee ze een literair personage ontleedt.
• Een nalatenschap in wording: Voorbij de prijzen benadrukt Espido Freire dat haar grootste ambitie is dat haar woorden levend blijven.

De blik van een veelzijdige schrijfster

Met meer dan twee decennia aan carrière op haar naam heeft Espido Freire zich weten te vernieuwen zonder haar essentie te verliezen. Degenen die dachten dat ze na de Planeta in een bepaalde stijl zou blijven hangen, moesten hun mening bijstellen met elke nieuwe publicatie. Want zij, die begon als een van de meest schitterende jonge talenten, is uitgegroeid tot een van de meest volwassen en kritische stemmen in het Spaanse literaire landschap. En zo, zonder ophef, heeft ze een plek veroverd in het geheugen van de lezers.

Terwijl sommige schrijvers jagen op de onmiddellijkheid van mediagekte, speelt Espido Freire in een andere competitie: die van hen die begrijpen dat literatuur een spier is die getraind wordt met waarheid. En als we naar haar agenda kijken, met de ene beurs na de andere en bijdragen aan vooraanstaande media, lijkt die spier in topconditie te verkeren. Mocht u haar binnenkort ergens kunnen zien, aarzel dan niet. Het is de moeite waard om te luisteren naar iemand die, met zoveel belangstelling om herinnerd te worden, ons elke dag de tools geeft om onszelf een beetje beter te begrijpen.