Het meer van Sainte-Croix in Frankrijk is geen meer? Ontdek de ware aard van dit 'meedogenloze' stuwmeer – een betoverende blauwe bestemming

Als je aan de Provence denkt, heb je waarschijnlijk meteen beelden van paarse lavendelvelden voor ogen. Maar voor iemand zoals ik, die al heel wat van Europa heeft gezien, is er één tint 'blauw' die nog meer indruk maakt dan dat paars: het Meer van Sainte-Croix. Toen ik de eerste foto's zag, dacht ik dat het een lagune was op een eiland in de Stille Oceaan. Maar bij nader inzien bleek het geen natuurlijk meer te zijn, maar een echt stuwmeer. Die tegenstelling vond ik meteen ontzettend boeiend.

Een 'meedogenloos' meesterwerk in de Gorges du Verdon

De volledige naam van het meer is 'Lac de Sainte-Croix', een stuwmeer dat ontstond na de aanleg van een dam in 1974. De totstandkoming van dit stuwmeer was eigenlijk een daad van 'meedogenloze' daadkracht: om de rivier de Verdon te beteugelen, werd het hele dal onder water gezet, inclusief het oude dorpje Sainte-Croix. Onder dat prachtige, helderblauwe wateroppervlak dat je nu ziet, ligt dus een middeleeuws stadje verborgen. Gaat het verhaal van deze romantische plek ineens een stukje gelaagder aanvoelen, toch? Maar door deze daad van menselijk vernuft is het stuwmeer uitgegroeid tot een van de grootste 'stuwmeren' van Frankrijk, dat een belangrijke rol speelt in de irrigatie en de watervoorziening van omliggende steden.

Als je aan de oever staat, is het moeilijk te geloven dat dit een kunstmatige creatie is. Door de kalkstenen ondergrond krijgt het water in het zonlicht een prachtige turquoise kleur; die onweerstaanbare drang om erin te duiken, zal iedereen die er is geweest herkennen. Vanaf de hoge kliffen erboven gezien, lijkt het stuwmeer wel een juweel dat in de kloof is ingelegd, waardoor het ruige kalksteenlandschap een zacht contrast krijgt.

Varen, springen, zonnen: het stuwmeer op z'n best

Als je bij het Meer van Sainte-Croix bent, ga dan niet alleen naar het uitkijkpunt voor een snelle foto. Hier kun je veel avontuurlijker bezig zijn dan je denkt! De lokale bevolking huurt het liefst een bootje (zonder vaarbewijs) om over het meer naar de Gorges du Verdon te varen. Zodra je het kloofgebied binnenvaart, komen de steile rotswanden steeds dichterbij en voel je een koele wind. Dan begrijp je meteen waarom dit gebied bekendstaat als de Europese 'Grand Canyon'.

• Trapboot / elektrische boot: De klassieker. Zonder inspanning vaar je zo de kloof in en ervaar je de indrukwekkende omgeving van smalle rivierpassages omringd door kalksteenwanden.
• SUP / kano: Voor wie wat energie heeft, is dit een echte aanrader. Het geluid van de peddel die door het water glijdt, vermengd met de echo in de kloof... heerlijk, meer woorden zijn er niet voor nodig.
• Klifspringen: Langs de oevers zijn er genoeg natuurlijke springplekken. Vanaf rotsen van een paar meter hoog het water in springen is de ultieme zomerse verkoeling. Let wel goed op de waterdiepte en doe het veilig!

Ik herinner me nog dat ik een keer diep de kloof in peddelde met een kano. Er was niemand anders in de buurt, alleen een paar wilde eenden die rustig om me heen zwommen. Boven me torende de steile rotswand, beneden me keek ik door het kraakheldere water naar de bodem. Op dat moment besefte je dat dit stuwmeer niet alleen dient om water op te slaan, maar ook een plek is die de tijd lijkt te zijn vergeten.

Meer dan alleen een stuwmeer: het lokale leven aan het meer

Veel reizigers doen de Provence in een gehaast rondje, maar mijn advies is om een nachtje te blijven in een van de dorpjes rond het Meer van Sainte-Croix. Aan het einde van de middag trekken de dagjesmensen weg, wordt het water weer rustig en kun je aan de oever in een restaurantje een bord mosselen bestellen met een glas witte wijn, terwijl de ondergaande zon het meer in een gouden gloed zet. Dat is pas echt het slow living-gevoel waar de Fransen zo goed in zijn.

Een lokale vriend vertelde me dat bij lage waterstanden in de zomer soms de oude muren van het voormalige dorp Sainte-Croix weer boven water komen, als een herinnering aan hoe het hier ooit was. Dit samenspel van mens en natuur, van verleden en heden, maakt dit stuwmeer zoveel meer dan alleen een waterbouwkundig project; het is een plek met een verhaal.

Als jij ook houdt van dat soort 'door de mens gemaakte wonderen' midden in de natuur, dan verdient het Meer van Sainte-Croix absoluut een plek op je reislijst. Het bewijst maar weer: een stuwmeer kan saai zijn, maar het kan ook op een 'meedogenloos' mooie manier je elk besef van tijd doen verliezen. Dus als je de volgende keer in Zuid-Frankrijk bent, ga dan niet alleen op zoek naar lavendel, maar sla die bocht eens af om dit blauw te aanschouwen. Dan snap je precies wat ik bedoel.