Tragedie op de Kings Highway: Drie doden bij vreselijke frontale botsing nabij Monga

Het is het soort nieuws waarbij je je ochtendkoffie wegzet en even voor je uit staart. Weer een verschrikkelijk ongeluk op de Kings Highway. Deze keer, net ten zuiden van Queanbeyan, vlak bij het plaatsje Monga, zijn drie mensen omgekomen bij een frontale botsing. Je hoort de sirenes, je ziet de helikopters en je hart zakt je in de schoenen, want je weet dat het mis is. En dat was het ook. Drie gezinnen zijn uit elkaar gerukt op een stuk weg dat we maar al te goed kennen.

De grimmige realiteit van vanochtend

Ik luisterde eerder op de ochtend van dinsdag 20 oktober half naar een lokaal radioprogramma – niet dat data er veel toe doen als het over mensenlevens gaat – en de presentators namen gesprekken aan. Bijna elke local die belde, had wel een verhaal over de Kings. Een bijna-ongeluk met een houttruck. Een maat die van de weg raakte bij de bochten. Het is hier haast folklore geworden. Maar vanochtend ging het niet over bijna-ongelukken. De politie heeft bevestigd dat twee voertuigen frontaal op elkaar botsten onder omstandigheden die, eerlijk gezegd, niet eens zo slecht waren. Het is een harde herinnering dat deze weg niet eens regen of mist nodig heeft om dodelijk te zijn; soms is een fractie van een seconde verkeerd inschatten genoeg.

Een weg die al tientallen jaren onder de loep ligt

Kijk, dit is geen nieuws voor iedereen die een paar Canberrase winters heeft meegemaakt of naar de kust is gereden voor de vakantie. De ACT Access Roads: Supplementary Volume – dat dikke rapport dat in de gemeentekantoren ligt – bevat pagina's vol met SCID (System for Crash Investigation Data)-analyses die exclusief aan de Kings Highway zijn gewijd. Als je ooit in die gegevens hebt gedoken, springen de cijfers eruit. Het is niet zomaar een weg; het is een statistische anomalie. De verkeersdrukte, de mix van locals in pick-ups en toeristen met caravans, de krappe stukken waar de bomen tot aan de rand van de weg komen – het is een recept dat al jaren problemen veroorzaakt. Het SCID-onderzoek bevestigt eigenlijk wat we allemaal allang in de kroeg zeiden: deze weg straft fouten harder dan de meeste andere.

Het is niet alleen de Kings – bekende gevaarlijke punten

En het staat niet op zichzelf. Als je naar het bredere wegennet kijkt, zie je dezelfde patronen op andere trajecten die om oplettendheid vragen. Plekken zoals:

• Avenue P – een recht stuk dat mensen verleidt tot te hard rijden, met kruisingen die al meer dan hun deel aan slachtoffers hebben geëist.
• Beebe Bridge – de toertitten kunnen daar bedrieglijk zijn, vooral als de laagstaande zon je verblindt of het wegdek glad is.
• De Kings zelf, uiteraard, met name de bochtige gedeeltes rond Monga en verder richting Batemans Bay.

Dit zijn niet zomaar stipjes op de kaart; het zijn plekken waar jongens zoals ik stiekem een schietgebedje doen nadat ze iemand een gevaarlijke inhaalactie hebben zien maken.

Wat nu voor de snelweg?

Na zo'n tragedie gaat het gesprek onvermijdelijk over aanpassingen. Meer vangrails, betere bebording, misschien wat extra inhaalstroken. En ja, dat hebben we allemaal nodig. De SCID-analyse in dat ACT Access Roads-deel beveelt al jaren verbeteringen voor de veiligheid aan. Maar de waarheid is dat je niet elk risico kunt wegnemen met bouwkundige aanpassingen. Je kunt menselijke fouten niet betonneren. Wat je wel kunt doen, is opletten. Langzamer rijden. En onthouden dat je elke keer dat je die weg oprijdt, je rijdt op een weg die geen fouten vergeeft. Ik wens de families van de drie mensen die niet meer thuis zullen komen heel veel sterkte. Laten we hopen dat hun verlies voor de rest van ons een wake-upcall is.