Arouca tegen Benfica: Een frustrerende avond in Vila das Aves

Het was zo'n avond waarop alles binnen handbereik leek, maar waar de slotminuten uitliepen op een regelrechte nachtmerrie voor Arouca. Toen het eindsignaal klonk op het Estádio do Clube Desportivo das Aves, was het duidelijk dat Benfica de wedstrijd had omgedraaid en gewonnen, maar in de wandelgangen ging het minstens zoveel over wat er had kunnen zijn. Ondergetekende was aanwezig en volgde een Arouca dat voor het eerst in lange tijd leek te kunnen bijten in de topclub uit Lissabon.

Een eerste helft om op voort te bouwen

Arouca begon met een spelplan dat als een bus werkte. Ze stonden goed in de pressing, sloten de ruimtes af en lieten bijna niets door centraal. Het was een volwassen optreden tegen een Benfica dat in de beginfase tam overkwam. De eerste helft bood een intensieve strijd op het middenveld, en hoewel de thuisploeg geen enorme kansen creëerde, voelde het alsof ze de controle hadden. Je zag dat de spelers honderd procent achter het wedstrijdplan stonden. Juist dat maakte het einde zo wrang.

Diogo Monteiro: "We hadden tweede of derde kunnen staan"

Extra leuk voor ons Zweden was het zien van de jonge centrale verdediger Diogo Monteiro, die zich van zijn beste kant liet zien. De voormalig speler van IFK Göteborg, die nu bij Arouca speelt, was gedurende grote delen van de wedstrijd een van de absolute beste spelers op het veld. Hij las het spel fenomenaal, won zijn duels en toonde een zelfvertrouwen dat maar weinig leeftijdsgenoten bezitten. Na de wedstrijd sprak ik hem kort, en de teleurstelling was niet te missen. "We waren echt goed tegen de grote teams dit jaar, het is zonde van die goals die we in de slotfase incasseren," zei hij met een stem die nog de frustratie van de wedstrijd in zich droeg.

Het is precies dat gevoel dat nu heerst in het hele Arouca-kamp. Ze hadden Benfica precies waar ze ze wilden hebben. Monteiro en zijn collega's in de verdediging hielden stand, en in de omschakeling zagen ze er gevaarlijk uit. Ze speelden met het hart op de tong en verdienden op zijn minst een punt. Diogo sloot zijn korte analyse af met de constatering van het voor de hand liggende: "We hadden absoluut naar de tweede of derde plaats in de ranglijst kunnen gaan als we deze punten hadden gepakt." Een bittersweet gevoel van een mogelijke scalp die hen door de vingers glipte.

Late goals nekken Arouca

Het was een klassiek verhaal van late doelpunten. Benfica, dat moeite had met het ontmantelen van het compacte verdediging van Arouca, kreeg pas rendement toen de lucht uit de thuisploeg was. Het was alsof je naar een bokswedstrijd keek waarbij de ene bokser twaalf ronden tegen een zwaardere tegenstander had gestreden en uiteindelijk in de laatste seconde wordt geraakt door die vermoeiende lichaamsschot. Het plan van Arouca was glashelder en ze hielden dit 85 minuten vol, maar voetbal kan genadeloos zijn.

Hier zijn de drie voornaamste redenen waarom Arouca ondanks een sterke prestatie ten onder ging. Dit is de kern van elke serieuze Arouca tegen Benfica analyse die de naam waardig is:

• Het onvermogen om de doodsteek uit te delen: "De kapper was vroeg open, maar het leverde geen punten op," zoals iemand uit mijn begeleidingsteam achteraf zei. Arouca creëerde genoeg halve kansen om de wedstrijd te beslissen, maar de laatste scherpte ontbrak. Ze hadden een tweede of derde scherpslijper nodig gehad om Benfica af te maken.
• Het individuele klasse van Benfica: Ook al was het team als geheel kleurloos, in deze competitie is vaak één individuele actie voldoende. Zodra Benfica de ruimtes kreeg, waren het spelers van het hoogste niveau die naar voren stapten en de wedstrijd beslisten. Dat is dat kleine extra procentje dat de teams scheidt.
• Verlies van concentratie in de slotfase: Na bijna de hele wedstrijd weerstand te hebben geboden, zakte het team te ver in en nodigde de druk uit. Tegen een team als Benfica is dat regelrechte zelfmoord. De twee late goals waren een direct gevolg van de mentale en fysieke uitputting die toesloeg.

Dus, hoe gebruikt men deze wedstrijd als een gids voor de toekomst? Voor Arouca draait het om het meenemen van het goede gevoel van de eerste 80 minuten en het leren omgaan met de laatste tien. Dit type wedstrijdbeeld toont een spelersgroep die op de goede weg is, maar die scherper moet worden in beide strafschopgebieden. Voor ons, de neutrale kijker, en vooral voor ons met een Zweedse blik op Diogo Monteiro, was het een wedstrijd die deed verlangen naar meer. Arouca is geen team om te onderschatten en met een beetje geluk kunnen ze best meedoen voor een verrassend hoge klassering. Maar vanavond verlieten ze Vila das Aves met een gevoel van "wat als", terwijl Benfica naar huis kon met drie doodordinaire, maar oh zo belangrijke, punten.