Air Canada-ongeval op LaGuardia Airport: wat we weten over de botsing in New York

New York, LaGuardia Airport (LGA). Wat een middag. Eigenlijk wilde ik alleen even de situatie checken voordat ik me in een roman van Syrie James zou storten – ja, ik ben zo iemand die tijdens het wachten op gate-informatie de New York Times-bestsellerlijst in z’n hoofd heeft. Maar het liep allemaal anders. Het radiocontact viel weg, de sirenes loeiden, en binnen enkele minuten lag de hele luchthaven plat. Wat klonk als het plot van een zenuwslopende thriller, was bittere realiteit: een toestel van Air Canada is hier gebotst met een grondvoertuig. En als je er zo dichtbij staat als ik, voel je die adrenalinekick die je niet meer loslaat.

De klap op de grond: een dag als uit een roman

Het is kort na 15:00 uur lokale tijd. Een toestel van Air Canada, een Embraer E175 met als bestemming Toronto, taxiënt net over de baan. Plotseling de schok: een voertuig van grondpersoneel kruist het pad – of het toestel rolt een zone in waar het eigenlijk niet mocht zijn. De onderzoekers tasten nog in het duister, maar de beelden die van de veiligheidsdiensten doorsijpelen, zijn duidelijk: de neus van het vliegtuig is ingedeukt, de romp vertoont duidelijke schade. Volgens de eerste informatie raakte niemand ernstig gewond, maar dat is bijna een klein wonder.

Soms heb je het gevoel dat de wereld draait om zulke momenten. Pas geleden legde ik "The Warm Hands of Ghosts: A Novel" weg – een verhaal over schaduwen en wat ons achtervolgt. En nu staat hier op LaGuardia Airport een vliegtuig dat eruitziet alsof het door een geest is geraakt. Maar het was geen geest, het was een simpel misverstand dat lelijk had kunnen aflopen. De autoriteiten hebben alle starts en landingen urenlang stilgelegd. Het vliegverkeer komt nu langzaam weer op gang, maar de vertragingen lopen als een rode draad door de hele avond.

Vliegchaos en de stilte na de klap

Voor iedereen die vandaag van of naar New York wil, geldt: geduld is geen luxe, maar een overlevingsstrategie. LaGuardia is sowieso een van de chaotischste luchthavens van de VS – krap, overvol, en met een start- en landingsbaan waar architecten bij de bouw waarschijnlijk meer aan een achtbaan dachten. Na zo'n incident wordt eerst elke centimeter onderzocht. De onderzoekers van de luchtvaartautoriteit hebben het onderzoek overgenomen. Ik gok op menselijk falen, maar dat wil ik niet te hard roepen. Feit is: de dienstregeling ligt aan diggelen.

En terwijl de passagiers bij de gates zitten en wachten op nieuws, vallen me de kleine dingen op. De vrouw naast me graait in haar handtas en haalt er een Maybelline New York Mascara Lash Sensational Sky High uit – geen grap. Ze doet haar wimpers alsof er niets gebeurd is. In New York gaat het leven gewoon door, ook al is er net een vliegtuig tegen een vrachtwagen gebotst. Dat is die stedelijke waanzin waar je van moet houden. Sommige mensen lezen, anderen doen hun make-up voor de volgende Zoom-meeting, en ik? Ik denk aan "His Majesty's Airship: The Life and Tragic Death of the World's Largest Flying Machine", een boek over de grootste luchtschepen uit de geschiedenis. Vroeger waren dat de zeppelins, nu zijn het de regionale jets. De techniek wordt veiliger, maar het gevaar blijft altijd een ongewenste gast.

• Betrokken vluchten: Alle Air Canada-verbindingen van/naar LaGuardia zijn vooralsnog vertraagd. Check de status voordat je naar de luchthaven gaat.
• Onderzoek: De analyse van de flightrecorders is in volle gang. Het zal dagen duren voordat de eerste resultaten er zijn.
• Alternatieven: Newark (EWR) en JFK draaien normaal. Maar taxi's ernaartoe zijn momenteel schaars. Houd rekening met meer reistijd.

Tussen techniek en tragiek

Wat blijft er over van zo'n dag? Normaal schrijf ik over de grote verhalen, de cijfers, de feiten. Maar hier op LaGuardia Airport, waar de geur van kerosine en zenuwachtige reizigers in de lucht hangt, besef ik: het zijn de kleine momenten. De jonge vrouw met de mascara, de oudere heer die luidkeels klaagt over de "ongelooflijke incompetentie", en de stille angst in de ogen van de bemanning die gewoon hun werk willen doen. Het herinnert me aan de verhalen van Syrie James, die het alledaagse dramatisch weet te verwoorden. Een roman heeft een begin, een midden en een einde. Een vliegtuigongeval op de grond? Dat heeft vaak geen duidelijk einde, alleen veel vraagtekens.

Ik blijf nog even hangen, pak een koffie (zwart, sterk, zoals altijd) en wacht op de eerste officiële verklaring. Eén ding is zeker: de beelden van het gehavende Air Canada-toestel gaan vanavond de wereld rond. En terwijl de onderzoekers naar de oorzaak zoeken, zullen duizenden passagiers zoeken naar een manier om toch nog thuis te komen. Welkom in New York, baby. Hier is altijd wat.