Manny Ramírez knalkt enorme homerun in Japanse amateurwedstrijd! Op z'n 53e nog altijd even krachtig en legendarisch

Wacht even, serieus? Die gozer kan het dus nog steeds!

Afgelopen week, ergens in Japan, een doordeweekse amateurwedstrijd. En daar stond hij opeens: een levende legende. Manny Ramírez, die met de Red Sox en Indians de World Series won, die 555 homeruns sloeg in de MLB. Diezelfde Manny Ramírez speelt in maart 2026 opeens Japanse amateurhonkbal en slaat de ballen nog altijd het stadion uit.

Het schijnt dat dit optreden iets te maken heeft met zijn zoon, Manny Ramírez Jr. Ze zijn dus samen in Japan. Ik zag beelden: die swing van hem zit nog steeds vol power, je zou niet zeggen dat hij 53 is. Sterker nog, die typische 'wacht maar tot ik mijn kans krijg'-houding waarmee hij pitchers in zijn tijd compleet gek maakte, die is met de jaren alleen maar beter geworden. Oké, de werper was waarschijnlijk een amateur, maar zodra Manny zijn bat er tegen zet, verdwijnt de bal in een andere dimensie. Rechttoe rechtaan, halverwege de tribune. Zelfs de tegenpartij, die hem eerst stond uit te jouwen, kon niet anders dan applaudisseren.

Weet je nog? Zijn carrière draaide niet alleen om getallen. Hij was erbij in 2004, toen de Red Sox eindelijk die vervloekte 'Vloek van de Bambino' verbraken. In 2008 sloeg hij .396, alsof hij niet te stoppen was. Maar weet je, wat wij ouwe jongens ons het beste herinneren? Dat was Manny als gangmaker, als clown in het veld, de 'Manny being Manny'-momenten. Soms onbegrijpelijk, soms in het ziekenhuis met een mysterieuze blessure. Een echte troubleshaker.

Maar da's precies waarom we van hem hielden. In elke situatie bleef hij 'Manny'. Het ene moment zit hij nonchalant tegen de muur van de dug-out geleund, het volgende moment slaat hij een historische homerun. Die tegenstelling, die maakte hem geliefd. En nu die homerun in dat amateurtoernooi. Iedereen stond waarschijnlijk met open mond te kijken: "Slaat hij er echt één uit?", maar diep van binnen dachten ze: "Ja, dit is dus klasse pur sang."

Voor wie het vergeten is, hier zijn cijfers nog even op een rijtje:

• 555 homeruns in zijn carrière, een slaggemiddelde van .312 (15e aller tijden in de MLB)
• 12 keer All-Star, 9 Silver Slugger Awards
• World Series-overwinningen in 2004 en 2007 (met de Red Sox)
• En natuurlijk: die opvallende dreadlocks en de eeuwige kauwgom.

Hij is inmiddels 53. Natuurlijk, de 95-mph fastballs van nu, die gaat hij niet meer raken. Maar dat hij hier, in een uithoek van Japan, gewoon even een typische 'Manny'-homerun laat zien? Voor iemand die al sinds de jaren 80 honkbal kijkt, is dat gewoon geweldig.

En eerlijk, wie had ooit gedacht dat Manny Ramírez trending zou zijn in Japan? De afgelopen jaren was hij speler-coach in een Amerikaanse onafhankelijke competitie, en nu duikt hij opeens op in het Japanse amateurhonkbal. Zijn zoon, Manny Ramírez Jr., is nog jong. Wie weet wil hij, geïnspireerd door z'n vader, ooit het echte werk gaan doen.

Hoe dan ook, laten we gewoon genieten van dit onverwachte wonder. Je weet maar nooit waar hij opeens opduikt om een bal uit het park te slaan. Misschien sta je morgen wel naast hem in de slagkooi bij de plaatselijke sporthal.

Manny blijft Manny. En voor een honkballiefhebber is er eigenlijk niets mooiers dan dat.