Het einde van de klokverandering in Brits-Columbia: wat betekent de laatste tijdsprong voor jou?
Woon je in Brits-Columbia? Bereid je dan voor om dit weekend een uurtje slaap te verliezen—maar hier komt het grappige: het is waarschijnlijk de laatste keer dat je dit hoeft te doen. Terwijl het grootste deel van Canada komende zondag 8 maart de klok vooruit zet, stopt Brits-Columbia officieel met het tweejaarlijkse tijdsveranderings-ritueel. Na de overgang naar de zomertijd dit weekend houdt de provincie voortaan die langere avonden, en voegt zich daarmee bij Saskatchewan in de "geen-klok-meer-verzetten-club"—alleen dan aan de andere kant van de klok.
BC's permanente sprong vooruit
De beslissing, waar jaren over is gedaan, maakt de permanente zomertijd voor BC nu definitief. Dat betekent dat de klokken na zondag in november niet meer terug worden gezet. Je hebt dan in de winter nog steeds die extra avondzon, maar de ochtenden blijven langer donker. Het is een beslissing die voor de nodige discussie heeft gezorgd—vraag het maar aan om het even wie hier, en ze zullen je vertellen of we nu wel de juiste permanente tijd hebben gekozen. Saskatchewan gebruikt al tientallen jaren de hele winter door de standaardtijd, en sommigen zeggen dat dat de gezondere, meer natuurlijke optie is. Maar de provincie heeft gesproken, en dit weekend markeert de laatste 'klok vooruit' voor de inwoners van BC.
Hoe zit het met de rest van Canada en de VS?
Voor iedereen ten oosten van de Rocky Mountains is de tweejaarlijkse sleur nog niet voorbij. Alberta, Ontario, Quebec—zij zullen nog twee keer per jaar hun wekkers en ovenklokken gelijkzetten. En hoewel de zomertijd in de Verenigde Staten een veelbesproken onderwerp is—de 'Sunshine Protection Act' ligt al een tijdje bij het Congres—is er landelijk nog niets veranderd. Een paar staten hebben wetten aangenomen om permanent over te stappen, maar die wachten nog op federale goedkeuring. Dus voorlopig blijft het grootste deel van Noord-Amerika de klok voor- en achteruit zetten, in ieder geval nog een tijdje.
Boeken om anders over tijd na te denken
Al dit gepraat over wisselende uren en stilstaande klokken zette me aan het denken over hoe we tijd ervaren—en wat er gebeurt als we het ons anders voorstellen. Ik heb de laatste tijd een paar romans gelezen die op een bijzondere manier met tijd spelen, die je nog lang bijblijven nadat je de laatste pagina hebt omgeslagen.
- Als Hij Bij Mij Was Gebleven door Laura Nowlin: Een aangrijpend verhaal over vriendschap, liefde en de 'wat als'-vragen die ons achtervolgen. Het is zo'n boek dat je doet beseffen hoeveel er anders had kunnen zijn als de tijd een andere weg had genomen.
- Hartebotten door Colleen Hoover: Dit verhaal, dat zich afspeelt tijdens één transformerende zomer, gaat over de momenten die ons vormen en de mensen die ons pad kruisen precies wanneer we ze nodig hebben—een bewijs dat tijd kan helen, zelfs als het gebroken voelt.
- De Vier Winden door Kristin Hannah: Een episch verhaal over de Dust Bowl dat een vrouw volgt in haar strijd om te overleven tijdens de zwaarste jaren van de Grote Depressie. Het is een krachtige herinnering aan hoe tijd ons op de proef stelt en hoe we volhouden.
Deze verhalen helpen je misschien niet om je biologische klok bij te stellen, maar ze geven je in ieder geval wat stof tot nadenken terwijl je maandagochtend op je eerste kop koffie wacht.
Nog één laatste herinnering
Dus zet vanavond, voordat je naar bed gaat, je klokken één uur vooruit. Woon je in BC, sta er dan even bij stil—je doet het voor het laatst. En woon je ergens anders? Nou, dan heb je in ieder geval wat goed leesvoer om je door de slaperige dagen te helpen.