Kraken: De nachtmerrie in Seattle houdt niet op | Ze zakken weg na nederlaag tegen Minnesota Wild

Het ziet er slecht uit voor de Seattle Kraken. Heel slecht. Dinsdagavond bewees het team opnieuw dat het vastzit in een dal waar het niet uit lijkt te komen. Tegenover hen stonden de Minnesota Wild, die elke fout grepen om verder te klimmen op de ranglijst, terwijl de Kraken opnieuw een nederlaag incasseerden die aanvoelt als een doodvonnis. Het zijn er al zes op rij, en de fans in de Climate Pledge Arena beginnen hun geduld te verliezen.

De wedstrijd had een moment dat voor de aanhangers van Seattle aanvoelde als een mes in de rug. Marcus Johansson, een doorgewinterde veteraan, zorgde voor de genadeslag met een doelpunt dat zijn 200e treffer in de NHL betekende. Een waanzinnige mijlpaal voor een speler die te maken heeft gehad met blessures en clubwissels, maar die zich gisteravond als plaatselijke held liet gelden. De Wild vierden het alsof het een finale was, terwijl de Kraken verbijsterd achterbleven.

De reactie van Foligno en de stemming in de kleedkamer

Na de wedstrijd verheelde Marcus Foligno, het hart van de Minnesota Wild, zijn tevredenheid niet. Hij maakte duidelijk dat ze wisten waar het om ging en dat het team in zichzelf gelooft. Dat is precies wat de Seattle Kraken nu ontbreekt: vertrouwen. De verdediging kraakt op de cruciale momenten, de aanval wil niet op gang komen en de pech lijkt als een schaduw in de kleedkamer te zijn neergestreken.

• De pijnlijke statistiek: Zes opeenvolgende nederlagen voor de Kraken. De langste negatieve reeks van het seizoen.
• De held van de tegenstander: Marcus Johansson bereikte de 200 doelpunten. Een mijlpaal die maar weinigen in de competitie behalen.
• Het gevoel: Het team uit Seattle vindt geen antwoorden. Elke wedstrijd is een lijdensweg.

Wat staat de Kraken te wachten? Het reguliere seizoen geeft geen krimp, en als ze niet nu reageren, wordt het gat onmogelijk te dichten. Volgens geruchten in de wandelgangen zou de directie in actie kunnen komen als dit zo doorgaat, maar voorlopig ligt de bal bij de spelers. Ze hebben een wonder nodig, of op zijn minst een vonkje trots, om dit bloedverlies te stoppen. De fans, trouw als ze zijn, verdienen het om hun team tot het einde te zien vechten.