Maria Furtwängler in exclusief gesprek: "Velen zouden het feminisme graag ongedaan maken"

Wanneer Maria Furtwängler een ruimte betreedt, is er die mix van elegante terughoudendheid en een helderheid die je zelden vindt. De actrice, arts en een van de bekendste vrouwen van Duitsland heeft onlangs in een gesprek geen blad voor de mond genomen. Het ging over macht, over oude rollenpatronen en over een zin die blijft hangen: "Velen zouden het feminisme graag ongedaan maken."

Een vrouw die schuurt – en dat bewust

Men kent haar als commissaris uit 'Tatort', als het gezicht van de MaLisa-stichting, die ze met haar dochter oprichtte, en als een van de weinige stemmen in de Duitse televisie die zich consequent inzetten voor gelijke rechten. Maar wat drijft Maria Furtwängler nu echt? In de loop van het gesprek werd duidelijk: het is de woede over de vanzelfsprekendheid waarmee patriarchale structuren steeds opnieuw worden verstevigd. Ze sprak over een tegenbeweging die de afgelopen jaren voelbaar is – een 'backlash' die probeert verworven vrijheden weer in te trekken.

"Feminisme is geen luxe, maar een overlevingsstrategie"

Bijzonder indrukwekkend was het moment waar ze op haar eigen biografie kwam. De afgestudeerd medicus, die parallel aan het acteren heeft gepraktiseerd, weet waar ze het over heeft als het gaat om structurele achterstelling. Ze vertelde over collega's die worden gepasseerd voor leidinggevende posities, over jonge meisjes die zich nog steeds in nauwe rollenpatronen laten persen. En toen die zin, die als een donderslag bij heldere hemel werkte: "Velen zouden het feminisme graag ongedaan maken, omdat het hen ter discussie stelt."

• Haar these: De angst voor machtsverlies houdt veel mannen – en ook enkele vrouwen – bezig.
• Haar instrument: De MaLisa-stichting, die met studies en projecten steeds weer de vinger op de zere plek legt.
• Haar drijfveer: De overtuiging dat een rechtvaardigere samenleving uiteindelijk voor iedereen beter is.

Waarom juist nu? Een blik op Zwitserland en Duitsland

Het debat blijft niet beperkt tot Duitsland. Ook in Zwitserland zien we vergelijkbare discussies: over het vrouwenpensioen, over onbetaalde zorgarbeid, over de vertegenwoordiging in de boardrooms. Maria Furtwängler maakte in het gesprek duidelijk dat ze deze fenomenen als Europees beschouwt. Het zou een "culturele teruggang" zijn die zich door alle lagen van de bevolking trekt. Des te belangrijker is het om erbovenop te blijven zitten – niet met opgeheven vingertje, maar met scherpe analyses en een vleugje humor. En ja, ze lachte toen ze op haar eigen dubbelrol werd aangesproken: "Misschien is het juist die verscheurdheid tussen verschillende werelden die me drijft."

Je merkt: deze vrouw is niet bang voor conflicten. Ze zoekt ze zelfs op, als het de zaak dient. Of het nu als actrice voor de camera is of als activiste op de achtergrond – Maria Furtwängler blijft iemand die goed kijkt. En die ons eraan herinnert dat feminisme geen modewoord is, maar een houding. Een houding die de moeite waard is om te verdedigen – juist nu.