Hape Kerkeling keert terug: Horst Schlämmer op zoek naar het geluk – een film als een thuisbezoek

Daar staat hij dan weer, met zijn stropdas die eruitziet alsof hij door een hond is aangevreten, en de charme van een licht verkleurd familiefeest: Hape Kerkeling blaast zijn paradepaardje Horst Schlämmer nieuw leven in. Wie dacht dat de zelfbenoemde 'internetmiljonair' uit Grevenbroich met zijn beroemde kreet 'Isch kandidiere!' slechts een kortstondige verkiezingsgrap was, vergist zich behoorlijk. De nieuwe film bewijst: dit komische, onconventionele en op zijn eigen manier heerlijk eerlijke fenomeen is allang in het collectieve geheugen beland – en verovert nu het witte doek.

Een man, een fjord – en heel veel Schlämmer

Het verhaal voert onze antiheld dit keer ver buiten zijn vertrouwde omgeving. Het draait om grote gevoelens, een onverwachte erfenis en natuurlijk de eeuwige zoektocht naar het grote geluk. De ondertitel 'Isch kandidiere!' is slim gekozen, want zoals altijd bij Kerkeling is het nooit alleen maar pure chaos. Onder de wilde pruik en het Rijnlandse dialect schuilt een subtiele maatschappijsatire. We zien Horst in situaties waarin hij totaal overweldigd wordt – en juist daarin schuilt zijn onweerstaanbare authenticiteit. Angelo Colagrossi, die ook al verantwoordelijk was voor Kerkelings succesproject 'Ein Mann, ein Fjord!', weet als geen ander de personages de nodige ruimte te geven zonder ze te overdrijven.

Wie in de dagen na de première in een van de bioscoopzalen stond, heeft dit fenomeen live meegemaakt: de grote toeloop van fans, de oprechte genegenheid. Dit was geen afstandelijke première, maar een ontmoeting met het publiek op gelijke hoogte. Dat is precies wat Horst Schlämmer kenmerkt. Hij is de anti-ster die niet probeert te behagen. Hape Kerkeling zelf verwoordde het ooit treffend: het gaat erom niet naar boven toe te slijmen en niet naar beneden te schoppen. En dat is precies wat deze film doet. Hij lacht met Horst, niet om hem. En hij houdt ons een spiegel voor zonder belerend te zijn.

Drie redenen om naar de bioscoop te gaan:

• Authentieke comedy: Geen aangeplakte humor, maar personages die recht uit het leven lijken gegrepen.
• Perfecte timing: In tijden van politieke waanzin is een personage als Horst Schlämmer – die faalt, maar zich desondanks blijft inzetten – bijna heilzaam.
• Hape Kerkeling in topvorm: Hij levert een meesterklas in hoe je na decennia een personage weer oppakt en er nieuwe facetten aan ontleent.

'Horst Schlämmer – Isch kandidiere!' is geen grootse, afstandelijke filmproductie die de hemel probeert te bestormen. Het is een thuisbezoek. Een weerzien met een oude bekende die je na 90 minuten met een glimlach op je gezicht achterlaat. En misschien ook met het gevoel dat het oké is om niet altijd perfect te zijn. Dat het genoeg is om gewoon iets te doen. Dat is niet alleen grappig, het is op de beste manier vermakelijk.

Dus, pak je dierbaren, stel je in op Rijnlandse charme en een beetje chaos. De bioscoopzalen zitten vol – en terecht. Wie in Leipzig de stormloop heeft meegemaakt, weet het: Horst is terug. En dat is verdomd goed nieuws voor de Duitse comedy.