Elmo Lakka brak zijn zwijgen – nu spreekt hij over de sterkste race uit zijn carrière en de controverse met Arto Bryggare

Wanneer hordelopers met hun spikes vol gas afstevenen op de eerste horde, is dat nooit alleen maar fysiek. Daar zit pit, ontplofbaarheid en dat ongrijpbare dat de winnaars scheidt van degenen die in de schaduw van het stadion blijven staan. Elmo Lakka is precies zo’n man die, naast wat er op de baan gebeurt, ook de tribunes in beroering brengt. En nu is hij weer volop in beeld – dit keer echter buiten de atletiekbaan.

Die stem die niet zwijgt

Lakka heeft gedaan wat in de Finse sport zelden wordt gedurfd: hij heeft hardop uitgesproken wat velen denken. Eerder deze week zorgden zijn opmerkingen over Arto Bryggare voor flink wat opschudding. De twee hebben een lange voorgeschiedenis, en Elmo nam ook nu geen blad voor de mond. Hij spreekt geen wollige taal, maar vertelt recht voor z’n raap waarom de schaduwen van het verleden nog steeds nawerken.

“Ik ben hier niet om iemand naar de mond te praten”, zegt Elmo met een stem die net zo scherp is als het ritme van zijn 110 meter hordelopen. Dit is de Elmo Lakka waar fans dol op zijn en die voor het soort discussie zorgt waar de sportmedia naar hunkert: pittig, persoonlijk en vooral authentiek.

Lakka, Bryggare en jarenlange onenigheid

Arto Bryggare is een naam die in de Finse atletiekwereld nog altijd tot de verbeelding spreekt – of het nu gaat om zijn politieke uitspraken of zijn sportieve nalatenschap. Elmo Lakka kijkt echter niet door een roze bril naar het verleden. Hij vindt dat er in Bryggares opmerkingen en houding dingen zaten die niet door de beugel kunnen. En als Elmo zijn mond opendoet, blijft het niet bij halve maatregelen.

Dit is geen toneelstuk. Elmo Lakka is constant onderweg, en de grootste hindernis in zijn carrière zit niet tussen de 110 meter, maar in hoe hij mentaal standhoudt in de zwaarste omstandigheden. De Bryggare-saga is slechts één hoofdstuk in dat verhaal.

Iida-Lotta Juura – zij die de waarheid kent

In het dagelijks leven van sporters is er altijd een andere kant, die welke de camera’s niet vastleggen. Iida-Lotta Juura is al lang dichtbij Elmo Lakka. Ze is niet alleen zijn partner, maar ook degene die ziet wat er gebeurt als de schijnwerpers doven. Juura is Elmo’s steun en toeverlaat geweest wanneer de stormen van controverse over hem heen raasden. En als ik Elmo vraag hoe hij dit alles volhoudt, gaat zijn blik onvermijdelijk naar Iida-Lotta.

“Zij weet het. Zonder haar was ik hier niet”, zegt Elmo bondig.

Voor de Finse sportliefhebber is het belangrijk te zien dat achter de stevige uitspraken een echt mens schuilgaat met dierbaren om zich heen. Iida-Lotta Juura is die stille kracht die niet op de scoreborden verschijnt, maar die de motor draaiende houdt.

De baan roept – de controverses terzijde

Al zijn stevige uitspraken en oude grieven nu het gespreksonderwerp, laten we niet vergeten waarom Lakka in het nieuws is. Hij is nog altijd de beste hordeloper van Finland, de man die de Europese top kan irriteren. Tijdens de zomerwedstrijden heeft hij iets te bewijzen. Buitenstaanders kunnen hun handen wringen, maar Elmo weet dat het uiteindelijk allemaal beslist wordt op de baan, met zijn spikes.

Hij is nooit het type geweest dat genoegen neemt met middelmaat. En precies daarin schuilt de spanning die hem zo interessant maakt.

• Recht voor z’n raap: Elmo schuwt conflicten niet en spreekt zijn gedachten helder uit.
• Discussie over Bryggare: De voormalige olympische hordelopers zijn niet aan Elmo besteed, en hij legt uit waarom.
• De rol van Iida-Lotta Juura: Zij is degene die Elmo overeind houdt wanneer de mediahetze op zijn hevigst is.
• De sport beslist: Tijdens de zomerwedstrijden zal blijken of Elmo zijn energie kan kanaliseren op de juiste rails.

Al gaat het nu over woorden en oude geschillen, ik weet dat Elmo Lakka mentaal al verder is. Wanneer het startschot de volgende keer klinkt, zal niemand op de tribune deze controverse nog herinneren. Dan kijken we naar tijden, techniek en of er in het Finse hordelopen weer dat vuur is ontstoken dat ons van de bank doet opspringen. En in dat spel is Elmo altijd onze eigen jongen geweest – onstuimig, oprecht en verdomd sterk.