Chiara Petrolini voor rechter: 'Ik ben geen kindermoordenares, ik wist niet zeker of ik zwanger was'

Vandaag was de sfeer in de rechtbank van Parma zwaar, bijna plechtig. Chiara Petrolini, 22 jaar, staat centraal in een zaak die Italië heeft geschokt. Ze heeft haar stilzwijgen doorbroken. Voor de rechter haalde ze een vel papier tevoorschijn en las ze een spontane verklaring voor. Aanwezigen vertellen over een zachte, soms gebroken stem, maar vastbesloten om gehoord te worden. Ze wilde haar beschuldigers recht in de ogen kijken, en misschien ook ons allemaal die al maanden proberen deze geschiedenis te begrijpen.

"Ik ben geen moeder die haar kinderen vermoordt." Die zin, hard als een vuistslag, is de kern van haar verdediging. Chiara Petrolini benadrukte dat ze ten tijde van de feiten, die twee geheime bevallingen, zich helemaal niet bewust was van haar zwangerschap. "Ik was er niet zeker van", benadrukte ze meerdere keren, alsof ze eerst zichzelf wilde overtuigen. Ze beschreef een lichaam dat veranderde, ja, maar dat ze met onzekerheid interpreteerde, in een spiraal van angsten en ontkenningen. Ze sprak over een bang meisje, alleen, zonder te weten bij wie ze hulp kon vragen.

Uit de stukken van het Openbaar Ministerie komen details naar voren die velen deed verstijven: de lichaampjes van de baby's zouden onder afschuwelijke omstandigheden zijn achtergelaten. Maar vandaag heeft ze het label 'monster' dat haar is opgeplakt krachtig van de hand gewezen. Ze zei dat haar leven al een hel was lang voor haar arrestatie en dat ze nooit de bedoeling heeft gehad om te doden. Haar woorden doen het debat herleven: is het echt mogelijk om twee zwangerschappen niet op te merken?

Tussen de banken in de rechtbank heb ik indrukken opgevangen van enkele aanwezige advocaten: volgens hen is de strategie duidelijk. Chiara Petrolini probeert de focus te verleggen van moord naar het onvermogen om de realiteit onder ogen te zien. Maar het Openbaar Ministerie heeft zijn bewijzen en zijn waarheid, en dit proces staat nog maar aan het begin.

Dit zijn de belangrijkste punten uit de verklaring die Chiara Petrolini vandaag aflegde:

• "Ik wist niet zeker of ik zwanger was": Ze benadrukte dat ze haar zwangerschap niet heeft opgemerkt, zowel bij de eerste als bij de tweede bevalling.
• "Ik ben geen kindermoordenares": Ze ontkende met klem de intentie om de baby's te doden en verwierp daarmee de beschuldiging van moord.
• "Ik was alleen en bang": Ze schetste het beeld van een jonge vrouw in paniek, niet in staat om hulp te vragen of zelfs maar te beseffen wat er gebeurde.
• Het voorlezen van een geschreven verklaring: Ze koos ervoor om een voorbereide tekst voor te lezen om niet overmand te worden door emoties en om zeker te zijn dat ze alles zou zeggen wat ze wilde.

Bij het verlaten van de rechtszaal was het gevoel dat deze zaak veel ingewikkelder is dan in een paar berichten kan worden samengevat. Het is niet alleen een verhaal over vermeende misdaden, maar ook over jeugdige eenzaamheid, over veranderende lichamen die niet worden begrepen, over angsten die onoverkomelijke muren worden. Hier in Parma voelen we het aan den lijve, omdat het diepe snaren raakt. Chiara Petrolini is nu niet langer alleen een naam in de kranten: ze is een meisje dat heeft gesproken en nu wacht op het oordeel. En het proces, zoals men in zulke gevallen zegt, is nog maar net begonnen.