Adele Neuhauser in "Makellos": Een kort golfje van geluk om in te vliegen
Als Adele Neuhauser en Manuel Rubey samen voor de camera staan, dan weten wij Oostenrijkers: er staat iets magisch te gebeuren. Precies dat gebeurde dinsdagavond op televisie, toen "Makellos" over de schermen flikkerde. En ja, de titel doet wat hij belooft – althans voor de duur van die ene, korte golf van geluk, waar je daarna nog lang van nageniet.
Wat voor film is "Makellos" eigenlijk?
De regie stuurt twee mensen op een ontmoeting die alles verandert. Neuhauser speelt een vrouw zoals je haar nog nooit hebt gezien: kwetsbaar, geestig, met een verlangen naar perfectie dat haar bijna verscheurt. Rubey, die zich de afgelopen jaren ook als schrijver en muzikant heeft onderscheiden, is haar perfecte tegenspeler: nonchalant, charmant, maar met een diepe barst in zijn ziel. Samen vormen ze een explosief duo dat door Wenen zwerft – de stad is daarbij meer dan alleen decor, ze is de derde hoofdrolspeler.
De hoogtepunten van de film: Daarom raakt hij je
Wat deze "Makellos" zo bijzonder maakt, is de lichtheid waarmee hij zware onderwerpen aanstipt. Het gaat over verlies, over eenzaamheid, over de angst om te falen. En toch blijf je de hele tijd met een glimlach op je gezicht zitten, omdat de dialogen zo heerlijk Weens-schots zijn en de twee hoofdrolspelers een chemie hebben die je maar eens in de paar jaar ziet.
- Het script: Het is slim, puntig en heeft die specifieke humor die we hier zo leuk vinden – droog, maar nooit cynisch.
- De beelden: Wenen vastgelegd op zijn mooiste momenten. Geen ansichtkaartidylle, maar echte, levendige stadsdelen die je meteen herkent.
- De soundtrack: Rubey heeft als zelfverklaard muziekliefhebber zeker zijn vingers in de pap – de nummers onderstrepen elke stemming perfect, zonder opdringerig te zijn.
- Het einde: (Let op, hele lichte spoiler) Het is geen typisch happy end, maar een dat nazindert. Zoals het gevoel wanneer je na een mooie dag aan het meer thuiskomt: voldaan, gelukkig, maar ook een beetje weemoedig.
Hoe gebruik je "Makellos" het beste? Een kleine gids
De vraag die velen zich nu stellen: Hoe geniet je optimaal van deze film? Heel eenvoudig: alleen of met z'n tweeën, met een goede kop thee (of een glas wijn), je telefoon wegleggen en je gewoon laten meevoeren. "Makellos" is geen film voor snelle consumptie, maar eentje die je moet voelen. De korte speelduur van ongeveer 90 minuten is perfect voor een gezellige avond – je blijft daarna nog even zitten en laat de beelden nawerken. Op de sociale media zijn de reacties overweldigend: "Eindelijk weer eens een Oostenrijkse film die niet gênant is, maar gewoon hartstikke goed!", klonk het daar. En inderdaad, het enthousiasme is voelbaar.
Mijn conclusie: Een innemende komedie met diepgang
Adele Neuhauser bewijst eens te meer dat ze niet alleen de norse "Tatort"-commissaris kan spelen, maar ook komisch talent heeft waar je meteen in trapt. Manuel Rubey is de ideale partner daarvoor – samen creëren ze die zeldzame magie die een film onvergetelijk maakt. Als je "Makellos" hebt gemist, snel dan naar de mediatheek van de zender! Want zulke pareltjes mag je niet aan je voorbij laten gaan. Het is een ode aan het onvolmaakte, die juist daarom zo onberispelijk ontroert.