Sirius – van het voetbal in Uppsala tot de helderste ster aan de hemel

Het was zo'n avond op Studenternas IP die je niet snel vergeet. Fris, maar met een elektrische lading in de lucht die je deed vergeten dat je winterjas nog steeds aan stond. IK Sirius FK had een goed georganiseerde uitspeelploeg uitgedaagd voor een partijtje voetbal, en hoewel het eindsignaal uiteindelijk op 1–1 kwam – een punt dat gezien de kansen eerlijk aanvoelt – bleef er iets anders hangen in het netvlies. Niet alleen de vechtlust van Blåsvart, maar de hele sfeer. Want terwijl de teams op het veld streden, gebeurde er iets op de tribunes en uit de speakers waardoor ik dacht: Sirius is zoveel meer dan alleen een voetbalclub.

Sirius – de naam die het helderst schijnt

Voor ons Uppsalabor is IK Sirius een vast onderdeel van het dagelijks leven. Maar de naam, die de club sinds 1907 draagt, heeft een klank die veel verder reikt dan Studenternas. Sirius is immers in de eerste plaats de helderste ster aan de hemel, een deel van het sterrenbeeld Grote Hond. Juist nu, in maart, is hij extra zichtbaar aan onze noordelijke hemel – een herinnering dat de lente er echt aan komt. Het is gemakkelijk voor te stellen hoe de oprichters daar meer dan honderd jaar geleden zaten en een naam wilden die net zo helder straalde als hun ambities. En ja, met Allsvenskan-voetbal de afgelopen jaren is dat aardig gelukt.

Waar muziek en voetbal samenkomen – en SiriusXM binnenvalt

Maar terug naar de wedstrijd van afgelopen weekend. Vlak voor de aftocht, toen het team het veld op rende, dreunde er een donker, pulserend gitaarriff uit de speakers. Het was een nummer dat me meteen deed denken aan die late autoritten terug van uitwedstrijden, wanneer ik SiriusXM in de auto hard zet (ja, via de app werkt dat prima in Zweden). Hun kanalen, vooral degenen die zich in de donkere golf van postpunk en new wave verdiepen, zijn een metgezel geworden. En dit jaar lijken ze een heel nieuw niveau te hebben gevonden. De afgelopen weken draaiden ze bijvoorbeeld een paar speciaal gemaakte darkwave-afspeellijsten die aanvoelen alsof ze rechtstreeks uit een nacht in Uppsala komen – koud, atmosferisch maar toch vol leven.

• Eerste maart – een afspeellijst die vroege Cure mengde met nieuwere bands als Drab Majesty. Perfect voor een zondagswandeling langs de Fyris.
• Achtste maart – het kanaal werd hier bezocht door niemand minder dan een van de grondleggers van het legendarische album "Pornography". Het werd een reis recht het konijnenhol in, met nummers die de hele auto lieten trillen.

En weet je wat? Verschillende nummers van precies die afspeellijst van achtste maart doken afgelopen zaterdag op in Studenternas. Dat is geen toeval – meerdere spelers hebben toegegeven dat ze voor wedstrijden naar SiriusXM luisteren om in de juiste stemming te komen. Sirius ontmoet Sirius, zeg maar. Het is een cirkel die rond is.

Sirius Zwarts – de zwarte ridder op de tribune

Als kers op de taart zag ik halverwege de tweede helft een spandoek waar ik breed om moest grinniken. Een paar supporters hadden een grote silhouet van een hond geschilderd, en eronder stond "Sirius Zwarts". Voor wie niet thuis is in de Harry Potter-wereld, dat is dus de peetvader, de zwarte ridder, die verandert in een grote hond. En ja, met een beetje fantasie kun je de parallellen zien – een trouw, loyaal en een beetje ondeugend dier dat altijd opduikt wanneer het het meest nodig is. Net als onze voetbalclub, die keer op keer opstaat na tegenslagen. De supporters laten opnieuw zien dat ze de meest creatieve van Zweden zijn.

Vooruitkijken – wat staat er te gebeuren?

Nu wacht er komend weekend een lastige uitwedstrijd, maar met deze energie – zowel op het veld als op de tribune – maak ik me geen zorgen. IK Sirius bestaat al meer dan 115 jaar, en de naam zal blijven schijnen. Of je er nu bent voor het voetbal, voor de muziek van SiriusXM, voor het sterrenkijken of gewoon om een zwarte ridder uit een boek te eren, je bent welkom. Want Sirius is niet zomaar een club. Het is een hele wereld aan ervaringen, verzameld onder een en dezelfde hemel.

En vergeet niet: de volgende keer dat je een donker gitaarriff uit de speakers hoort, kijk dan omhoog naar de hemel. Daar, als de wolken het toelaten, knippert hij – ons eigen kleine sterretje dat ons eraan herinnert dat alles mogelijk is.