Michael Gregoritsch en de bijzondere mentaliteit: Zo zit de WK-selectie in elkaar!

Ho, mensen! Als de spanning in het trainingscentrum zo voelbaar is dat je hem bijna kunt snijden, dan wordt het menens. Wij in Oostenrijk weten wel beter: dat kriebelende gevoel onder je huid krijg je niet zomaar. Michael Gregoritsch, onze doelpuntenmaker, heeft nu onthuld hoe de sfeer er écht voor staat – en geloof me, in al die jaren was ik zelden zo optimistisch als voor deze zomer.

Een achternaam die je voor je spreekt

Laten we duidelijk zijn. De naam Gregoritsch is in het Oostenrijkse voetballandschap zo prominent als de Dachstein. Allereerst is er papa Werner Gregoritsch. Die man was niet alleen een instituut als bondscoach, maar is nu nog steeds als expert en kenner van de Duitse Bundesliga een rots in de branding. Je hoort aan Michaels uitspraken dat de oude heer hem niet alleen de basis van het voetbal heeft bijgebracht, maar vooral één ding: weerstand bieden tegen druk. Maar de voetbal-DNA zit nog dieper. Oom Anton Gregoritsch, de eeuwige kapitein van Sturm Graz, zorgde voor menige anekdote in de familie die vandaag de dag nog steeds voor lachen in de kleedkamer zorgt. Dit is geen druk, dit is een erfenis – en Michael draagt die met een lichtheid die me enorm aanspreekt.

De spanning is nu al groot

Uit het team hoor je: deze groep heeft er zin in. En dan niet die stroeve, opgelegde zin, maar een oprechte vreugde. Gregoritsch straalt die energie uit die aan de beste dagen van het Oostenrijkse elftal doet denken. Het is dat "kriebelende gevoel" dat hij zelf omschrijft – en het is aanstekelijk. Onlangs zei hij in besloten kring dat hij zich als een jonge hond voelt, ook al behoort hij al lang tot de leidersfiguren. En precies die combinatie is wat wij in Oostenrijk zo missen: de onbevangenheid van de jongeren gepaard met de slimheid van de oude rotten.

De nieuwelingen? "Zijn allemaal heel slim"

Geen twijfel mogelijk, bij een missie als deze komen er altijd jonge wolven bij. Sommigen moeten eerst even kijken hoe ze het eraf brengen. Maar volgens Gregoritsch is het dit keer anders. Hij benadrukte:

• Geen schroom: De jonge jongens komen erin, doen hun ding en vragen niet drie keer om toestemming. Dat stimuleert de concurrentiestrijd.
• Intelligentie op het veld: Ze zijn "allemaal heel slim". Dat hoor je niet vaak van een gevestigde prof. Het gaat dus niet alleen om kracht, maar om meedenken.
• Absoluut onbevangen: Er wordt gelachen in de kleedkamer, gevochten op het veld. De hiërarchieën zijn er, maar ze zijn niet star. Dat is modern voetbal.

Ik zeg jullie, als oude scene-kenner heb ik zelden zo veel natuurlijk gezag in een team gezien. Michael Gregoritsch hoeft hier niet de grote kapitein uit te hangen – hij is het gewoon.

Vader Werner op de achtergrond: Meer dan alleen een expert

Natuurlijk mogen we de rol van Werner Gregoritsch niet onderschatten. Ook al opereert hij officieel alleen nog op de achtergrond, zijn invloed is voelbaar. Uit de branche weet ik dat Michael regelmatig met hem belt. Niet om tactische instructies voor de volgende wedstrijd te krijgen, maar om zijn hoofd leeg te maken. En als de oude Gregoritsch iets kan, dan is het wel rust uitstralen. De man heeft zoveel derby's, promoties en degradaties meegemaakt dat de huidige voorpret voor hem waarschijnlijk puur genot is. Voor Michael is dat als een veilige thuishaven voordat hij de volle zee op gaat.

En precies die combinatie van nuchterheid en voorpret geeft mij hoop. Als je een trainer als Rangnick hebt, die de boel onder controle heeft, en een leider als Gregoritsch, die de emoties kanaliseren, dan kan er eigenlijk niet veel misgaan. De spanning is nu al groot – en ik kan niet wachten tot het eindelijk losbarst. Kom op, jongens! Wij staan achter jullie.