Tottenham Hotspur moet diep graven: Slordige zege op Crystal Palace verhult grotere uitdagingen

Laten we eerlijk zijn: dit was geen gezicht voor de fijnproevers. Op een avond dat de noord-Londense lucht zwanger hing van verwachting, leverde Tottenham Hotspur een prestatie die vooral grondig en grimmig was. Maar zoals het gezegde luidt: ze vragen niet hóé, ze vragen hoeveel. En het enige cijfer dat telt na het laatste fluitsignaal, staat op het scorebord. Een moeizaam bevochten 1-0 overwinning op een taai Crystal Palace houdt de flow erin, al hielden we ons biertje wel wat steviger vast dan ons lief was.

Schrikbeeld voor de glimlach

Het eerste uur had alle kenmerken van een klassieke stunt. Palace, georganiseerd en fysiek sterk, kwam om te ontwrichten en slaagde daar bijna in. Met angstwekkend gemak sneden ze door de Spurs-defensie via de counter, en waren het slechts een paar mislukte afwerkingen en een cruciale redding in het strafschopgebied die de bezoekers van een ruime voorsprong weerhielden. De slag op het middenveld werd verloren, passes kwamen niet aan en de spanning was voelbaar op de tribunes. Net toen het geduld op begon te raken, nam de aanvoerder zijn verantwoordelijkheid. Een moment van pure klasse: een scherpe draai en een schot dat langs de keeper krulde. Het net bolde. Typisch Son Heung-min: de man voor het grote moment. Daarna was het een kwestie van de wedstrijd uitspelen, al leverde dat nog de nodige zweetdruppels op.

De Londense derby-horde doemt op

De opluchting is voelbaar, maar relativering is essentieel. Deze zege zet de ploeg klaar voor een loodzwaar programma dat het karakter van dit team gaat bepalen. De volgende opdracht is een uitstapje naar Craven Cottage voor Tottenham Hotspur tegen Fulham. The Cottagers zijn thuis geen makkelijke prooi en hebben de beelden van deze wedstrijd ongetwijfeld bestudeerd, op zoek naar dezelfde zwakheden die wij zagen. Levert Postecoglou's elftal opnieuw zo'n onsamenhangende vertoning af, dan heeft Marco Silva's ploeg de kwaliteit om af te straffen. En daarachter doemt de grote op. De wedstrijd die in elke agenda staat omcirkeld. De derby tussen Chelsea en Tottenham Hotspur komt eraan. De rivaliteit tussen Chelsea en Tottenham behoeft geen introductie; het is een beladen affaire, doordrenkt van historie en onvergetelijke drama. Om zonder een volledig hecht optreden aan dat strijdtoneel te verschijnen, zou zelfmoord zijn. (Voor de nieuwsgierigen: nee, de San Antonio Spurs komen niet in actie; dit is puur noord-Londense business.)

Drie dingen moeten snel beter

Als deze ploeg oprecht de top vier ambieert, mogen de waarschuwingssignalen van de wedstrijd tegen Palace niet worden genegeerd. Dit verdient directe aandacht op de training:

• Het gat op het middenveld: Te veel ruimte tussen de linies. Palace wandelde door het centrum alsof het een zondagmiddagwandelingetje was. We hebben een sterkere afscherming voor de verdediging nodig.
• Discipline in de verdediging: Communicatiefouten achterin worden een terugkerende nachtmerrie. De vleugelverdedigers en centrale verdedigers moeten op één lijn zitten, anders krijgen betere spitsen vrij spel.
• Constant dreigend in de aanval: We vertrouwen te veel op individuele klasse. De voorzetten moeten gevarieerder en het bewogen zonder bal moet scherper om continue druk te creëren.

Een overwinning is een overwinning, en drie punten zijn altijd welkom. Het kocht tijd, het voedt het vertrouwen. Maar het echte werk begint nu. Het uitduel met Fulham is de directe test en zal uitwijzen of deze ploeg zijn lesje heeft geleerd. Eén ding is zeker: saai is het nooit als Spurs-fan. Op naar de volgende.