The Capture is terug: Waarom serie 3 de meest zenuwslopende BBC-thriller tot nu toe is

Laten we eerlijk zijn: de zondagavond op BBC kon wel wat spanning gebruiken. Een hoogstaande, paranoïde thriller, zonder historisch kostuum of gezellige moord in een schilderachtig dorpje. Dus leun maar achterover, want The Capture is terug, en het voelt als een mokerslag. We zijn drie afleveringen ver in de nieuwe serie, en als je nog niet aan het bingekijken bent op iPlayer, mis je het beste wat dit jaar op tv is. Vergeet wat je dacht te weten over deepfakes en spionagespellen – dit seizoen draait de paranoia op tot en met elf, en laat het los in de wandelgangen van de macht.

Carey is terug, en ze is bewapend

De vorige keer dat we DCI Rachel Carey (de ongelooflijk briljante Holliday Grainger) zagen, had ze net Correction ontmaskerd, het geheime videomanipulatieprogramma van de inlichtingendienst. Inmiddels zijn we een jaar verder en doet ze niet meer alleen de deurwaardes open. Carey is nu waarnemend commandant van de Terrorismebestrijding. Ze heeft de gladde paal beklommen, maar zoals iedereen die deze serie volgt weet, is promotie in Ben Chanans wereld minder een voordeel en meer het schilderen van een roos op je rug.

Grainger vertelde onlangs dat Carey dit keer voor het eerst een pistool draagt. "Het is altijd leuk om nieuwe vaardigheden te leren," lachte ze, "en het was geweldig om me even een actieheldin te voelen!" En dat is te zien. Er zit een nieuwe vastberadenheid in haar, een vermoeidheid die voortkomt uit de wetenschap dat het systeem tot in de kern rot is. Ze probeert alles volgens het boekje te doen en het publieke vertrouwen in surveillance te herstellen met een nieuw camerasysteem. Maar zoals we inmiddels weten, is het vertrouwen op beeld in dit universum een dwaalspoor.

Een bom, een verraad en een ongelooflijke wending

Natuurlijk gaat het bijna meteen helemaal mis. De nieuwe serie opent met een verwoestende en tot in de puntjes georkestreerde terroristische aanslag die de Britse gevestigde orde tot op het bot schokt. En om te bewijzen dat niemand – maar dan ook niemand – veilig is, trekt bedenker Ben Chanan in de eerste paar minuten het kleed onder ons vandaan.

Spoilerwaarschuwing voor iedereen die nog niet bij is: Paapa Essiedu's minister van Binnenlandse Zaken, Isaac Turner, wordt tijdens een persconferentie doodgeschoten. Gewoon, zomaar. Weg. Chanan, die de narratieve keuze onlangs toelichtte, was er zoals verwacht nuchter over. "Je ziet in aflevering zes waarom hij, volgens bepaalde krachten, moest verdwijnen," legde hij uit. "Maar het draait eigenlijk allemaal om het startschot voor Carey's volgende reis." En hij heeft gelijk. Het wordt nu persoonlijk. De complottheorie is niet langer abstract; er vallen doden, en Carey wordt zo regelrecht terug het hol van de leeuw in geduwd.

Ontmoet het nieuwe bloed (en waarom ze briljant zijn)

Een van de slimste trucs van The Capture is de casting. Elk seizoen introduceert een nieuw gezicht dat de dynamiek volledig op zijn kop zet. Dit jaar is dat gezicht van Killian Scott. Hij speelt Noah Pierson, een personage waarvan Grainger zei dat het "zoveel verschillende facetten heeft, en elke aflevering laat een andere kant van hem zien". Het is echt spannend om te zien hoe Scott die dubbelzinnigheid tot leven brengt. Hij is het type waar je je ogen niet van af kunt houden, omdat je geen idee hebt of hij de dag gaat redden of de hele boel in de fik steekt.

Hij wordt vergezeld door een indrukwekkende reeks talenten: Joe Dempsie, Andrew Buchan en de legendarische Ron Perlman als CIA-agent Frank Napier, die precies de juiste hoeveelheid norse, trans-Atlantische dreiging aan de proceedings toevoegt. Het is een cast die voelt alsof ze al jaren samenspelen, wat de hoogdravende technothriller een rauwe, realistische basis geeft.

Waarom we niet weg kunnen kijken

Wat is het toch met The Capture dat je zo onder de huid kruipt? Het is niet alleen de technologie. Het is het sluipende gevoel van angst dat de dingen waarop we vertrouwen om ons veilig te houden – de camera's, de data, de autoriteiten – de wapens zijn die tegen ons worden gebruikt. Kijken naar Carey die probeert een complot te ontrafelen, wetende dat elk beeldmateriaal dat ze ziet een leugen kan zijn, is als het zien van iemand die een kaartenhuis bouwt in een orkaan.

Ben Miles, die de eeuwig worstelende commandant Danny Hart speelt, verwoordde het onlangs perfect. Hij merkte op dat elk seizoen zichzelf opnieuw uitvindt en een "heel nieuw niveau van drama en actie" introduceert, terwijl de kernparanoia intact blijft. Dat is het geheime ingrediënt. Het is bekend genoeg om vertrouwd te voelen, maar verdraaid genoeg om je 's nachts wakker te houden.

Hier is waarom je zou moeten kijken (als je dat nog niet doet):

• Holliday Grainger: Ze heeft de tijd van haar leven, en mixt procedurele vastberadenheid met echte actieheld-fysiek.
• De Inzet: Ze hebben in aflevering één een minister van Binnenlandse Zaken vermoord. Niemand is veilig.
• Killian Scott: Zijn vertolking van de raadselachtige Noah is alleen al het kijken waard.
• De Paranoia: In een tijdperk van AI is dit de enige serie die echt begrijpt hoe angstaanjagend kwetsbaar onze realiteit is.

The Capture wordt uitgezonden op zondagavond om 21.00 uur op BBC One, en de volledige serie is beschikbaar als boxset op iPlayer. Als je nog niet bent begonnen, plan dan je weekend. Maar verwijt het ons niet als je voortaan achterdochtig naar elk beveiligingscameraatje kijkt dat je passeert.