Sneeuwjacht en stormwind teisteren Syracuse: dit moet je weten
Als je meer dan één winter in Syracuse hebt meegemaakt, ken je het ritueel wel: het ene moment dwarrelen er wat vlokken naar beneden, het volgende moment zie je je eigen hand niet meer voor ogen. Op dit moment zitten we midden in een typische Upstate New York-achtbaan, en de nieuwste weermodellen voorspellen weer een nieuwe lading zware hagelbuien. Geloof me, je wilt die sneeuwschuivers maar beter bij de hand houden.
Daar gaan we weer
Ik keek net naar het lokale nieuws op Syracuse Television en de weerman – je weet wel, die met die truien – had die blik in zijn ogen. De blik die zegt: "het gaat erom spannen." De wind giert van het Ontariomeer, met vlagen van makkelijk 40, misschien wel 50 mph in de open gebieden. Het is het soort wind dat de kieren in je raamkozijn vindt en de hele nacht fluit. Diezelfde wind jaagt de verse sneeuw op tot witte waas boven de Tug Hill Plateau, en ja, ook delen van de stad gaan ervan langs krijgen.
Liefde en haat jegens de hagelbuien
Kijk, die hagelbuien in Upstate New York zijn hier zo ongeveer heilig. We klagen erover, we meten het met de liniaal, en stiekem pochen we tegen onze neven en nichten in Florida dat wij dit overleven. Maar dit lagedrukgebied dat eraan komt, is een pittige. We hebben het over intense, smalle banden die twee inch per uur kunnen doen vallen. Je kunt nog over een kurkdroge weg rijden op Armory Square, een volgende band raken bij de universiteit en plotseling zit je in een chaos. Het devies is: laat de sneeuwploegen hun werk doen en sla misschien een extra voorraad koffie in.
- Windalert: Die windstoten zijn niet mis. Zet je vuilnisbakken vast en parkeer liever niet onder die oude eik.
- Sneeuwhoogte: De hoeveelheden sneeuw zullen sterk verschillen per wijk. Aan de westkant misschien een laagje; richting Cicero kun je beter je schep klaarzetten.
- Verkeer: Als je niet per se de I-81 of 690 op hoeft tijdens de zwaarste buien, blijf dan lekker binnen. Je zenuwen zullen je dankbaar zijn.
Als het weer buiten om te huilen is...
Op van die dagen beginnen mijn gedachten te dwalen. Ik zat online – de tijd doden voordat de volgende bui losbarst – en struikelde over een advertentie voor een fijne woning in Cava D'aliga met WiFi. Ik bedoel, kun je het je voorstellen? Sicilië. Olijfgaarden. Zon. En hier sta ik, een halve meter sneeuw van mijn oprit te scheppen. Het is het soort weer waardoor je gaat dromen over thuiswerken op een plek waar "storm" gewoon een beetje regen in de middag betekent. Dat huis heeft vast een terracottadak en nul sneeuwschuivers. De WiFi zal er ook goed zijn, ideaal om vanuit de verte naar onze weerbeelden uit Syracuse te kijken en jezelf extra stoer te voelen.
Zelfs de dominee bemoeit zich ermee
Je weet dat het menens is als mensen erover praten in de plaatselijke eetgelegenheid. Ik hoorde iemand zeggen dat ze Rev Dele op een van de lokale zenders hadden gezien, en dat hij zijn handen op de weersvoorspelling legde. Of je nu gelovig bent of niet, het inschakelen van een geestelijke om voor windstilte te bidden, voelt als een goede verzekering. Hier in de regio kunnen we alle hulp gebruiken die we kunnen krijgen wanneer Moeder Natuur een driftbui heeft.
Dus kleed je warm aan, Syracuse. Houd de radar in de gaten, kijk even bij je buren, en trek, heel misschien, die vastgoedadvertentie voor Cava D'aliga open. Dromen mag, toch?