Pérez-Llorca en de flitscontracten bij de Provincie Valencia: spoed of politiek postje?

València ontwaakt met een nieuwe politieke soap die metersver naar politiek gekonkel ruikt. Nog geen week nadat de kwestie openbaar werd, is het al het gesprek van de dag in alle cafés in El Carmen en op de terrassen van het Plein van het Stadhuis. De Provincie Valencia, onder leiding van de PP, heeft besloten de "extreme spoed"-modus te activeren om de partner van José Pedro Pérez-Llorca aan te trekken. En let op het bedrag: een jaarsalaris van 52.000 euro. De vraag die iedereen zich stelt is of hier sprake is van overduidelijke professionele verdiensten, of dat we gewoon te maken hebben met een schoolvoorbeeld van politiek "postjeswerk", waarbij de namen er ook nog eens duidelijk bij passen.

Was het nu echt zo dringend dat het niet tot maandag kon wachten?

Dat is de kreet die dezer dagen weerklinkt in de wandelgangen van het provinciebestuur. Het officiële argument is de "dringende noodzaak" om een functie te vervullen. Maar wie de fijne kneepjes van de Valenciaanse overheidsadministratie al decennialang volgt, weet dat het woord "spoed" in een aanbestedingsdossier meestal het perfecte dekmantel is om de gebruikelijke procedures te omzeilen. In dit geval is de aangetrokken persoon niemand minder dan de partner van Pedro Perez-llorca. Een toevalligheid die in politieke kringen meer klinkt als een te innen gunst dan als een lot uit de loterij.

Het dossier en de details: salarissen die pijn doen in crisistijd

Laten we ter zake komen, want wat hier pijn doet, is het bedrag. We hebben het over 52.000 euro bruto per jaar. Een bedrag dat voor een vertrouwens- of adviesfunctie misschien normaal klinkt, maar dat, wanneer het wordt vastgelegd onder het mom van "noodgeval" en met de achternaam Pérez-Llorca in het spel, een echte kritiek-magneet wordt. Terwijl de oppositie de messen slijpt, blijft het bestuursteam erbij dat de geldende wetgeving is gevolgd. Maar hier gaan, zoals altijd, legaliteit en ethiek niet altijd hand in hand.

• De gekozen functie: Het gaat om een hoge leidinggevende positie, maar met taken die, volgens de geruchten in de wandelgangen van het gebouw zelf, perfect door intern ambtelijk personeel hadden kunnen worden vervuld.
• De "modus operandi": Er is gebruikgemaakt van het mechanisme van het contract wegens "dringende noodzaak", een uitzonderingsprocedure die de laatste tijd in de Provincie wel erg normaal lijkt te worden.
• De familieband: De directe link met Perez Llorca is de Gordiaanse knoop in dit verhaal. Is het een simpele administratieve handeling of een knipoog naar de eigen mensen?

Het geroezemoes in de wandelgangen en de blikken van de oppositie

Op straat zijn de mensen duidelijk: dit is politiek in haar meest pure en harde vorm. En wanneer je ziet dat de naam Perez-Llorca verbonden is aan een flitscontract, wordt het historische geheugen van de Valenciaanen direct geactiveerd. We hebben het hier niet over een kleine post; het is een zet die het filter van de publieke controle met mondjesmaat passeert. De oppositie heeft al aangekondigd dat ze om uitleg zullen vragen in de volgende plenaire vergadering, en dat zal niet zijn voor een rustig kopje koffie. Ze zullen de juridische rapporten eisen, de bewijsstukken van de "dringende noodzaak" en, natuurlijk, de werkelijke functie-inhoud.

Ondertussen probeert de entourage van de begunstigde het laag te houden, met het argument dat het om een professional met een lange staat van dienst gaat. Maar de perceptie bij de burger is hardnekkig: wanneer het salaris meer dan behoorlijk is en de ondertekening van het contract samenvalt met de achternaam van wie de dienst uitmaakt, is de schaduw van nepotisme lang. José Pedro Pérez-Llorca is geen nieuwkomer in dit spel; hij weet maar al te goed hoe de politieke thermometer werkt. Misschien vragen velen zich daarom af waarom ze zichzelf niet beter hebben ingedekt om deze vertoning te voorkomen.

Kortom, wat leek op een administratieve formaliteit bij de Provincie Valencia, is uitgegroeid tot een graadmeter voor hoe publieke middelen worden beheerd wanneer er bekende namen in het spel zijn. Het valt nog te bezien of de "dringende noodzaak" de komende weken de toets der kritiek zal doorstaan, of dat het, zoals wij die de fijne kneepjes van dit spektakel kennen, uiteindelijk een nieuw hoofdstuk wordt in een serie die we al te vaak hebben gezien.