Diane Warren: 17 keer genomineerd, nooit gewonnen – en toch de ongekroonde koningin van de pop

Je zou bijna denken dat het universum een bijzonder gevoel voor humor heeft. Daar staat Diane Warren dit jaar weer op het podium van het Dolby Theatre, omringd door glitter en glamour, de camera's zoemen, de spanning is voelbaar – en dan, in een fractie van een seconde, is de teleurstelling compleet. De 69-jarige heeft het weer geflikt: ze heeft een nieuw record gevestigd. Maar niet het record waar ze al tientallen jaren van droomt.

Met haar 17e Oscarnominatie zonder overwinning is ze nu officieel de alleenrecordhouder voor de langste pechreeks in de geschiedenis van de Academy Awards. 17 keer genomineerd, 17 keer met lege handen achtergebleven. In de nacht van 15 op 16 maart 2026 moest ze aanzien hoe haar anthem "The Journey" – schitterend geïnterpreteerd door Kesha – opnieuw het onderspit moest delven. Je zou erom kunnen lachen, als het niet zo tragisch was. Maar wie Diane Warren kent, weet: huilen is geen optie.

"Relentless" is haar tweede naam

De titel van haar huidige documentaire had niet toepasselijker kunnen zijn. "Diane Warren: Relentless" schetst het portret van een vrouw die zich gewoon niet laat klein krijgen. De film, die momenteel op diverse festivals draait, toont niet alleen de glamoureuze momenten, maar vooral het schrijfproces, de twijfels, de woede – en dat onwrikbare geloof in de kracht van een goede melodie. Je ziet een vrouw die al voor Céline Dion, Whitney Houston en Aerosmith de grootste hits schreef, en die na elke nederlaag gewoon doorgaat. Onverzettelijk. Dat is geen geposeerde houding, dat is haar leven.

En dat leven is juist nu, in het voorjaar van 2026, meer dan ooit aanwezig. Naast de Oscarnominatie en de docu zijn er meerdere projecten die haar werk vieren:

• Diane Warren Presents Love Songs: Een gloednieuwe compilatie met de grootste liefdesballades van de meesteres. De perfecte soundtrack voor regenachtige middagen of precies die momenten waarop je hart zwaar is.
• Nina Sings the Hits of Diane Warren: De Britse soulkoningin Nina (Nina Simone? Nee, de jonge Britse!) heeft zich op Warrens catalogus gestort en levert een interpretatie af die barst van het respect en de eigenheid. Een album dat laat zien hoe tijdloos deze nummers zijn.
• Diane Keaton Memoir: En dan is er nog die kwestie met de naamgenote. Terwijl Diane Warren vocht voor de Oscar, betoverde Diane Keaton de boekhandels met haar memoires. Twee sterke vrouwen, twee Diane's, die in hun respectievelijke vakgebieden gewoon onverwoestbaar zijn.

De grande dame zonder Oscar, maar met karakter

Natuurlijk, de 17e nederlaag doet pijn. Je zag het haar afgelopen nacht aan. Maar wie met haar praat, merkt al snel: die Oscar is niet wat haar definieert. Zij is de vrouw die ons "Because You Loved Me" schonk, die "I Don't Want to Miss a Thing" schreef, die ons met "Un-Break My Heart" leerde huilen en hopen. Haar trofeeënverzameling thuis is ook zo al behoorlijk indrukwekkend – Grammy's, Emmy's, Golden Globes – maar het hart blijft het songschrijven.

In een interview na de uitreiking zei ze met haar typische Warren-smoel: "Ik heb een record dat niemand wil hebben. Maar weet je wat? Ik heb nog steeds 17 nominaties! Dat is ook niet slecht voor een meisje uit de San Fernando Valley." Juist die mix van kwetsbaarheid en een keiharde vechtersmentaliteit maakt haar wie ze is. Ze is het levende bewijs dat je ook zonder de heilige Oscar een legende kunt zijn. Misschien is dat precies haar nalatenschap: niet de trofee, maar de onverzettelijke houding. En die kan niemand haar afpakken – hoe vaak de Academy ook "Nee" zegt.