Waarom 'Wat is er vanavond op tv?' ook in het streamingtijdperk onze huiskamers regeert

Het is de vraag die sinds de uitvinding van de beeldbuis door de Britse huiskamers galmt: wat is er vanavond op de buis? Toch weegt die simpele vraag in 2024 zwaarder dan ooit. We verdrinken in content, maar hongeren naar iets dat de moeite waard is om echt naar te kijken. Vanavond is de schedule bijvoorbeeld een glorierijke puinhoop. Je hebt de glitter van de Brit Awards bij de commerciële omroep, Paul McCartney die ongetwijfeld iets subliems doet op de publieke zenders, en de terugkeer van die slimme Jason Bateman-thriller op een groot streamingplatform. En dat is nog voordat je ook maar één blik werpt op Alan Cumming die over de top gaat in Monarch of de subtiele spoken in het nieuwe seizoen van Ghosts. De paradox van de keuze is nog nooit zo wreed duidelijk geweest.

De dood van de gids en de geboorte van de hoodie

Herinner je je de tijd dat de avondvullende entertainmentkeuze neerkwam op een gevecht om de gedrukte tv-gids? Die dagen liggen begraven onder een lawine van streamingalgoritmes. Maar het grappige is: de culturele behoefte om te weten wat er vanavond op tv is is niet verdwenen; hij is alleen gemuteerd. Hij leeft nu voort in WhatsApp-groepen, social media-threads en, onverwachts, op onze ruggen. Ik heb al meer dan een paar twintigers gespot met een Wat-Is-Er-Vanavond-Op-Tv-Long-Sleeve-T-Shirt of de onmiskenbare Wat-Is-Er-Vanavond-Op-Tv-Hoodie in Zwart voor Unisex. Het is niet zomaar merch van een langvergeten online shop als Teelover94; het is een statement. Het zegt: "Ik doe mee aan het gesprek, ook al ben ik maar aan het zappen." De bescheiden vraag is een identiteitskenmerk geworden, een collectief cultureel schouderophalen over de overweldigende vloed aan opties.

Verder dan de buis: wanneer Peruaanse genezers je avond kapen

Maar de definitie van "wat is er op tv" rekt steeds verder op. Een vriend van me stond er laatst op dat ik The Awakening of Arawaka - The Human Spiritual Force as Seen by a Peruvian Healer zou lezen, omdat het het enige was dat op dat moment in hem "opkwam". Het viel me op dat voor een groeiend aantal mensen het antwoord op wat is er vanavond op tv helemaal geen programma is—het is een podcast, een e-mailnieuwsbrief, of, in dit geval, een diepe duik in sjamanistische energie. We stellen ons avondverhaal samen uit een wereldwijde voorraadkast. De tv is slechts één plank. Toch blijft de vraag bestaan, een taalkundig fossiel dat bewijst hoe diep uitzendritmes in ons psyche zijn gegrift.

• The Brits: Nog steeds het dichtst bij een nationale familie-ruzie.
• McCartney: Omdat je soms de troost van een Beatle nodig hebt.
• Bateman/Cumming: Voor als je zin hebt in een beetje trans-Atlantische ondeugendheid.
• The Awakening of Arawaka: Voor de dappere zielen die de rode lopers verruilen voor rode wortels.

De commerciële ruis in de ether

En hier wordt het commercieel interessant. De strijd om wat is er vanavond op tv te beantwoorden, is een fortuin waard. Elke streamer, elke omroep wil jouw standaardkeuze zijn. Maar het echte geld zit in het moment van besluiteloosheid—die vijf minuten scrollen, het bladeren door de elektronische programmagids. Dat is toplocatie. Aggregators, slimme gidsen, zelfs die sociale media-accounts die "de beste verborgen parels van vandaag" posten—zij hebben de sleutels tot het koninkrijk. De hoogwaardige advertentie-inzet is niet alleen voor de programma's zelf; het is voor het antwoord op de vraag. Stel je een premium merk voor dat het moment bezit waarop jij je keuze maakt. Dat is het verschil tussen een auto verkopen en de brandstof verkopen.

Dus vanavond, terwijl je verlamd bent door de keuze tussen Dua Lipa's dankwoord en de visioenen van een sjamaan, onthou dan: je kiest niet zomaar een programma. Je neemt deel aan het laatste grote ritueel van het omroeptijdperk, dat nu is vastgelegd in hoodie-inkt en wordt gefluisterd door algoritmes. De vraag blijft hetzelfde. De antwoorden zijn, godzijdank, vreemder en wonderlijker dan ooit.