Een exclusief inkijkje in het leven van Anna Tsuchiya nu! Van 'strip me?' tot 'JUICY GIRL': de tijdloze aantrekkingskracht van een icoon

Toen ik haar na lange tijd weer eens op tv zag, kreeg ik er echt kippenvel van. Die unieke uitstraling van haar was totaal niet vervaagd. Ja, Anna Tsuchiya. Ik kan me niet voorstellen dat ik de enige ben die het gevoel heeft dat we haar de laatste tijd weer vaker zien.

Model, actrice, en bovenal een overweldigende 'zangeres'. Vanaf haar debuut had haar hese, krachtige stem een onmiskenbare eigenheid. Maar als je haar de laatste tijd ziet, zie je naast die 'scherpte' van toen, ook zoiets als 'levenswijsheid' die ze in haar decennialange carrière heeft opgedaan. Een soort rijpheid, als een vrucht die op precies het juiste moment geoogst is. Nee, de kern is eigenlijk nog precies hetzelfde als toen; nog steeds even nuchter en direct, en tussen de regels door proef je dat 'Amsterdamse' nuchtere karakter van haar.

De boodschap en evolutie achter 'strip me?'

In Anna's discografie kun je niet om 'strip me?' heen. Dit nummer overstijgt denk ik het niveau van een gewoon liedje; het was meer een soort 'manifest' van haarzelf. Alle overbodige versieringen afwerpen, de strijd aangaan met je pure, onverbloemde zelf – die directe boodschap greep destijds de onzekere tieners en twintigers bij de keel. Ook nu nog voelt die boodschap niet gedateerd. Sterker nog, misschien komt het doordat ik zelf meer levenservaring heb, maar het lijkt alsof haar stem nog aan overtuigingskracht heeft gewonnen.

De waanzinnige energie die vrijkomt zodra dit nummer tijdens een live-show begint, is niet normaal. Alleen al die eerste noten en de hele zaal wordt in één klap haar wereld getrokken. Als artieste heeft ze volgens mij altijd gestreefd naar de 'ware ik'.

Van stuiterballen tot volwassenen! De 'JUICY GIRL' en 'Brave vibration' van toen

Laten we even terug in de tijd gaan. In het tijdperk dat de meeste mensen nog een klaptelefoon hadden, was je ringtone een belangrijk item waarmee je jezelf kon profileren.

• 'JUICY GIRL feat. TheSAMOS': Als dit nummer als ringtone afging, was je meteen de populairste van de klas. Zoiets van: "Ja, hier wachtte ik op!". Anna's aanstekelijke, opzwepende nummers hadden altijd de kracht om de hele boel op te vrolijken. Deze track, ontstaan uit de samenwerking met TheSAMOS, is als party anthem nog steeds niet verouderd.
• 'Brave vibration': En als we het dan toch over karaoke hebben, dan mag deze niet ontbreken. Als je het toen aandurfde om dit zonder begeleiding in -5 te zingen, keek iedereen wel tegen je op met zoiets van: "Jij denkt echt Anna te zijn, hè?". Zo diep hebben haar nummers zich in het geheugen van velen gegrift. Dat gevoel dat je even wat sterker leek te worden door er voluit in te zingen. Dat is precies de kracht van Anna Tsuchiya's muziek.

Als ik nu wel eens in de karaokegeschiedenis van jongere generaties gluur, zie ik ze deze nummers nog steeds zingen. Dat bewijst toch wel haar tijdloze iconische status.

Hetzelfde icoon, een nieuw gezicht

De laatste tijd laat Anna ook vaak haar kant als moeder van drie kinderen zien. Voor wie haar alleen kent van haar vroegere 'stoere meid' imago, is het best verfrissend om te zien hoe ze worstelt met de opvoeding. En vooral hoe leuk ze het lijkt te vinden. Maar zodra ze weer moet werken, staat ze er en is ze er helemaal. Die tegenstelling maakt haar alleen maar sympathieker.

Haar manier van leven is eigenlijk precies 'strip me?'. Ongekunsteld, zichzelf zijn, soms fel en dan weer teder. Ik denk dat we Anna Tsuchiya de komende tijd nog niet snel uit het oog zullen verliezen. Ik kijk er in ieder geval naar uit om mee te maken wanneer ze weer nieuwe muziek uitbrengt of wanneer haar charme weer in alle hevigheid losbarst.