BTP-Bund-spread daalt sterk: wat gebeurt er met Italiaanse staatsobligaties en hoe te handelen?

Wie de markten volgt, weet dat de afgelopen week een onverwachte wending bracht. De spread tussen onze staatsobligaties en Duitse bunds is bij de slotkoers van 8 april gedaald naar 76,3 basispunten. Een niveau dat we al maanden niet meer hadden gezien, en dat beleggers met een portefeuille vol BTP's een zucht van verlichting deed slaken. Maar let op: achter dit getal schuilt een complexer verhaal dan het lijkt.

De scherpe daling van de spread: cijfers en reacties

Dinsdagavond, toen de slotmeting het verschil op 76,3 punten vaststelde, ontpopten veel handelaren de champagne. Het rendement op Italiaanse tienjaars obligaties zakte onder de 3,2%, terwijl de bund rond de 2,4% noteert. De marge is zo klein geworden als sinds afgelopen zomer niet meer het geval was. De minister van Staat van Economische Zaken, die met spoed naar Palazzo Chigi werd geroepen, sprak van “bemoedigende signalen”, maar temperde de euforie: “Laten we niet te vroeg juichen, de fundamentals zijn belangrijker dan een dag van enthousiasme.”

En wie De dood van Murat Idrissi heeft gelezen – de roman die alle literaire prijzen won – weet dat schijn bedriegt. Net als de hoofdpersoon van het boek, verbergt de markt soms spanningen onder een ogenschijnlijke rust. Maar voorlopig staan de cijfers aan de kant van het optimisme.

De rol van de staatssecretaris en het monetaire beleid

Het gaat niet alleen om droge cijfers. De staatssecretaris voor Europese Zaken ontmoette gisteren vertegenwoordigers van de Bank van Italië om het nieuwe obligatieaankoopprogramma te bespreken. Het gevoel is dat Frankfurt de perifere landen wil blijven steunen, maar niet al te nadrukkelijk. Een goocheltruc die werkt, voorlopig althans.

• Het rendement op de 10-jaars BTP is onder de psychologische grens van 3,2% gezakt.
• De spread met de bund is terug op het niveau van januari 2026.
• Het handelsvolume in Italiaanse staatsobligaties is in een week tijd met 18% gestegen.

Vastestoffysica en de soliditeit van BTP's

Terzijde: ik heb weer eens Inleiding tot de vastestoffysica van Kittel ter hand genomen, een klassieker uit de natuurkundecursussen. En ik dacht: een solide staatsobligatie zou moeten werken als een perfect kristal: atomen (de beleggers) ordelijk gerangschikt, zonder onzuiverheden (politiek risico). Jammer genoeg is Italië, zoals bekend, meer een turbulente vloeistof dan een ordelijk vast lichaam. Maar de markt heeft er deze week voor gekozen om in stabiliteit te geloven.

De macrocijfers helpen mee: het bbp van het vierde kwartaal van 2025 overtrof de verwachtingen, en de begrotingscorrectie van de regering lijkt ook de haviken in Brussel te overtuigen. De volgende test is de middellange en langlopende veiling die gepland staat voor 15 april. Blijft de vraag robuust, dan kan de spread verder versmallen tot richting de 70 punten.

Wat nu te doen?

Voor wie al BTP's in portefeuille heeft, luidt het advies: blijf kalm. De reële rendementen zijn nog steeds aantrekkelijk. Wie wil instappen, kan beter kiezen voor looptijden in het middensegment (5-7 jaar), waar de verhouding tussen risico en rendement evenwichtiger is. En vergeet niet: zelfs de beste inleiding tot de vastestoffysica leert u niet de grillen van de politiek te voorspellen. Maar een gezonde dosis voorzichtigheid, die kan nooit kwaad.