Pirotecnia Tamarit betovert tijdens de mascletà van vandaag op de Fallas van Valencia 2026

Als er één moment is waarop het hart van Valencia als één geheel klopt, dan is het wel precies om 14:00 uur op het Plaza del Ayuntamiento. En deze maandag, 16 maart, droeg die hartslag de onmiskenbare handtekening van Pirotecnia Tamarit. Ik had de hele dag al dat kriebelende gevoel, want wanneer een bedrijf met het erfgoed van Tamarit zich in het middelpunt van het fallas-speelveld begeeft, weet je dat het niemand onberoerd zal laten.

En of dat lukte. Stipt, zoals de traditie voorschrijft, begonnen de eerste donderslagen te dreunen. Maar wat velen niet verwachtten, was het karakter dat Tamarit aan de show gaf. Het was niet alleen lawaai; het was een 6 minuten durend gesprek tussen de grond en de hemel. 216 kilo buskruit, perfect georkestreerd, dat je van binnen greep en niet meer losliet. De mensen, met hun armen in de lucht, het ritme aangevend, waren op zichzelf al een spektakel. Ik stond er zelf, tegen de vertrouwde hekken gedrukt, en voelde die trilling in mijn borst die je eraan herinnert waarom deze feesten zo uniek zijn.

Een 6 minuten durende symfonie die eeuwig leek

Het voordeel van het vak kennen is dat je aanvoelt wanneer een mascletà goed in elkaar steekt. Die van vandaag van Pirotecnia Tamarit had wat wij oude liefhebbers 'diepgang' noemen. Het begon met een klassieke opening, om de motoren te laten warmdraaien, en toen het publiek er helemaal klaar voor was, kwam de finale aardbeving. Dat gedeelte waarin het gedreun zo compact is dat het lijkt alsof het asfalt ademt. En precies wanneer je denkt dat het niet meer kan, de stilte. Die stilte, doorbroken door het applaus en de "¡valenciaaa!"-kreten waar je kippenvel van krijgt. Zeg me niet dat dat niet het beste geluid ter wereld is. Onder de meer ingewijden werd er gefluisterd dat de mix van vandaag er een was die geschiedenis zou schrijven, en of dat gelukt is.

• Duur: 6 zenuwslopende minuten.
• Buskruit: 216 kilo ambachtelijke mix.
• Gevoel: Een droge en tegelijkertijd vibrerende aardbeving.
• Sleutelmoment: De finale aardbeving, die het publiek uit zijn stoel deed opveren.

Het vakmanschap van Pirotecnia Tamarit, een klassieker op de Fallas

Voor ons die al een heel leven met buskruit verbonden zijn, zijn namen als Tamarit synoniem aan kwaliteit. Het is niet de eerste keer dat we ze op het balkon van het stadhuis zien, en hopelijk niet de laatste. Ze hebben die gave om het ritme van het plein aan te voelen, te weten wanneer ze moeten aanzetten en wanneer ze adempauze moeten geven. De mascletà van vandaag was niet alleen een traktatie voor het oor, maar ook een knipoog naar de traditie. Want tijdens een Fallas waar het soms allemaal te snel gaat, is het bijna een daad van goedbegrepen rebellie dat een vuurwerkbedrijf je weer wijst op de waarde van ritme en stilte.

En nu, met dit hoogtepunt nog in de benen, moeten we vooruitkijken naar wat komen gaat. Er staan intense dagen voor de deur, met de Ofrenda aan de Maagd en de Cremà op zondag. Maar wat we vandaag hebben meegemaakt, van Pirotecnia Tamarit, zal blijven hangen bij degenen die het geluk hadden het live mee te maken. Voor wie er niet bij kon zijn: weet dat Valencia op deze 16e maart beefde, en met plezier beefde. We zien elkaar morgen om twee uur, want het feest gaat door.