Noa Vahle openhartig over MDMA: 'Eerste keer vond ik het geweldig' en Merel Ek reageert

Ze is de dochter van Linda de Mol, maar inmiddels staat ze volledig op eigen benen als sportverslaggever. Noa Vahle weet als geen ander hoe je het scherpe randje van het voetbalveld combineert met de harde realiteit van de mediawereld. Maar deze week verrast ze vriend en vijand met een uitspraak die niemand aan zag komen. In een openhartig interview doet ze voor het eerst uitgebreid boekje over haar ervaringen met middelen. En dan met name die ene keer dat ze MDMA gebruikte.

‘De eerste keer vond ik het geweldig, de dag erna wilde ik dood’

Waar we Noa normaal gesproken kennen van haar scherpe analyses langs de lijn bij het vrouwenvoetbal, of als de dochter die soms een pittige discussie met haar moeder niet uit de weg gaat, laat ze nu een andere kant zien. Ze vertelt zonder blikken of blozen over de eerste keer dat ze een pilletje nam. “Ik vond het geweldig”, zegt ze eerlijk. “Het was een avond vol euforie, alles voelde licht en leuk. Maar de dag erna... toen wilde ik gewoon niet meer bestaan.” Die kater, zowel fysiek als mentaal, heeft haar een les geleerd die ze niet snel zal vergeten.

Het is precies die rauwe eerlijkheid die maakt dat Noa Vahle bij een jongere generatie zo'n vinger aan de pols heeft. Ze romantiseert het gebruik niet, maar schildert het complete plaatje. En dat is precies wat er in het publieke debat vaak mist. Je hoort haar niet zeggen “doe nooit drugs”, maar ze legt wel keihard uit wat de consequentie is van dat 'geweldige' gevoel: een leegte die je de volgende dag compleet omverblaast.

Merel Ek over Noa’s bekentenis: ‘Dacht ik, spring’

Het is niet alleen Noa Vahle die haar hart luchte. Ook haar collega en maatje Merel Ek schuift aan bij hetzelfde gesprek. Waar Noa haar eigen ervaring deelt, geeft Merel aan dat ze het gevoel van Noa maar al te goed kent. “Ik zat naar haar verhaal te luisteren en dacht: ja, dat herken ik. Maar ik dacht ook: spring. Spring gewoon in dat diepe en wees er open over.” De twee dames, die normaal gesproken de sportwereld op z’n kop zetten, laten zien dat hun band verder gaat dan alleen het voetbalveld.

In een wereld waarin perfectie vaak wordt nagestreefd – zeker als je opgroeit in een familie als die van Linda de Mol – is het bijna verfrissend om te horen hoe Noa Vahle en Merel Ek met elkaar omgaan. Geen oordeel, geen moreel vingertje, maar een simpel ‘ik snap je’. Merel refereert in het gesprek zelfs aan een moment waarop ze dacht: “Als zij dit kan zeggen, dan kan ik het ook.” Het laat zien dat de druk bij jonge vrouwen in de spotlight groot is, maar dat gedeelde ervaringen die druk juist kunnen verlichten.

Waarom deze onthulling zo hard nodig is

Iedereen weet dat er op festivals en in de uitgaansscene veel wordt gebruikt, maar zodra iemand met een bekende achternaam het benoemt, lijkt de schok groot. De reacties op de bekentenissen van Noa laten zien dat we in Nederland misschien wel mondig zijn over seksualiteit en relaties, maar dat het onderwerp drugs bij bekende Nederlanders nog steeds een taboe is.

Het mooie aan de manier waarop Noa Vahle dit doet, is dat ze nergens zegt “doe mij nog eens een pil”. Ze deelt een verhaal van groei, van een grens verkennen en daarvan leren. En dat doet ze samen met Merel Ek, die als sidekick fungeert en bevestigt: je bent niet alleen als je je rot voelt na een avond stappen.

• Eerlijkheid boven schaamte: Noa breekt met het perfecte plaatje dat vaak van BN’ers wordt verwacht.
• Herkenning voor jongeren: Door te vertellen over de ‘dag erna’ geeft ze een realistisch beeld dat in voorlichting vaak ontbreekt.
• Vriendschap als anker: De reactie van Merel Ek laat zien hoe belangrijk een goed netwerk is, zeker in de chaotische wereld van media en sport.

Of ze nu verslag doet van een WK voetbal of haar ziel blootlegt in een interview, Noa Vahle blijft iemand die de boel weet te laten opschudden. En met Merel Ek aan haar zijde heeft ze niet alleen een collega, maar een medestander die precies weet hoe het voelt om die balans te zoeken tussen het publieke oog en het privéleven. Het gesprek dat ze samen voerden is er niet één van sensatie, maar van echtheid. En dat is precies wat we nodig hebben.