Weer in Mexico-Stad: hevige regenval leidt tot code geel en een culturele tip voor deze dagen

Heb je al naar de lucht gekeken? Als je in Mexico-Stad bent, heb je vast al gemerkt dat de middag er behoorlijk somber uitziet. Er is net code geel afgekondigd vanwege de voorspelde hevige regenval in verschillende stadsdelen. Niet voor niets, want de lucht voelt zwaar en die grijze wolken die we vanochtend al zagen, waren een voorbode. Ik was net in Roma en plotseling stortte er een plensbui naar beneden die bijna alles leek mee te sleuren. Maar ja, zo gaat dat hier, toch? Je weet maar nooit wanneer je ineens moet schuilen in een café of onder de arcades in het centrum.

Om je een idee te geven: de thermometer geeft een maximum van ongeveer 21 graden aan, maar met de regen daalt de gevoelstemperatuur plotseling. Het advies is hetzelfde als altijd, maar het kan geen kwaad om het te herhalen: ga alleen de weg op met de auto als het echt moet; de hoofdwegen zoals Periférico, Insurgentes en Viaducto worden nu behoorlijk lastig begaanbaar. Als je te voet bent, wees dan niet overmoedig, want in vijf minuten kan een plas veranderen in een stroompje. Eerlijk gezegd kijk ik er liever vanuit mijn raam naar, met een kop koffie in de hand en een goed boek.

En over boeken gesproken: bij dit weer, dat uitnodigt tot binnenblijven, is er geen beter plan dan jezelf onder te dompelen in een verhaal dat je niet loslaat. Er gaat momenteel veel aandacht naar Monstrilio: Novela / a Novel, van Gerardo Sámano Córdova. Als je het nog niet kent, het is zo'n verhaal dat begint met een verlies en onder je huid kruipt, precies zoals die vochtigheid die we nu voelen. Perfect voor een regenachtige middag waarop je iets wilt dat je even uit je dagelijkse routine haalt. Het is geen toeval dat iedereen het erover heeft, want de verteltrant heeft een kracht die je nog lang bijblijft, zelfs nadat je het boek hebt dichtgeslagen.

En als lezen niet zo jouw ding is, maar luisteren naar muziek, dan heb ik een pareltje voor je dat perfect past bij deze sfeer. Ik heb het over Vamos a darnos tiempo (En vivo desde el Lunario, Ciudad de México, 2010). Deze bootleg, deze live-opname die de ronde doet onder muziekkenners, heeft een bijzondere energie. Die versie luisteren, met de echo van het Lunario en de rauwe stem, voert je mee naar die tijd en zet precies de juiste toon voor een regenachtige avond. De stad klinkt anders wanneer er buiten een noodweer losbarst en jij binnen het genoegen hebt om naar Vamos a darnos tiempo te luisteren.

Volgens de verwachting blijft het de rest van de dag halfbewolkt met een kans op regen. Daarom is het verstandig om een plan B achter de hand te hebben. Als je thuisblijft, geef ik je wat ideeën om het meeste uit deze regendag in de hoofdstad te halen:

• Creëer je eigen leeshoek: Monstrilio is een veilige keuze, maar er gaat ook veel aandacht naar Primero estaba el mar, van Tomás González, dat met zijn proza en vertelkracht de uitgestrektheid van de zee voelbaar maakt, zelfs vanuit een appartement in Nápoles.
• Haal je achterstand in op onafhankelijke films: Mis Safari accidental niet, een film waar in alternatieve circuits veel over wordt gesproken. Het tempo en de mix van realiteit en fictie houden je gekluisterd aan het scherm, terwijl het buiten onweert.
• Als je er toch op uit durft te gaan, neem dan een stevige paraplu mee (die wegwerpexemplaren zijn niet bestand tegen deze wind) en volg de officiële kanalen om te weten wanneer het droog wordt.

Eerlijk is eerlijk: in deze stad leer je leven met dit soort wisselvalligheden. De ene dag begint stralend en even later ben je al op zoek naar beschutting. Maar we leren er ook van te genieten. Of het nu is met een roman als Monstrilio die je weet te raken, met dat live nummer dat je een moment van rust geeft, of gewoon door te kijken hoe het water over de stoep stroomt: het gaat erom dat je de regen een plekje geeft. Dus je weet het: als je de tijd voor jezelf neemt, doe het dan rustig aan en met een goed plan. Wees voorzichtig met het water, waag je niet aan stromende straten en geniet vooral van deze adempauze die de stad ons geeft te midden van alle chaos.